ทังซือหยวนแพ้ เกียรติยศอันดับหนึ่งตกเป็นของข่วงเร่อ
อันหลินหมดอาลัยตายอยากอยู่ข้างๆ เมื่อเซวียนหยวนเฉิงเห็นก็ตบไหล่เขาปุๆ พูดเสียงนุ่มว่า “ยังจะบอกว่าเจ้าไม่สนใจทังซือหยวนอีก ดูท่าทางในตอนนี้ของเจ้าสิ…ช่างเถอะ ประเดี๋ยวข้าจะแนะนำนางให้เจ้ารู้จัก!”
มุมปากของอันหลินกระตุก ฉันจะไปสนใจนางทำพระแสงอะไร! สิ่งที่ฉันสนใจคือหนึ่งแสนหินวิญญาณนั่นต่างหาก!
เอ๊ะ…ไม่สิ เราให้ข่วงเร่อไปสิบหินปราณต่างหาก
ให้ตายสิ ขาดทุนยับเลย!
ไม่ได้การ ต้องทวงหินปราณส่วนนี้กลับมาให้ได้
ด้วยเหตุนี้ อันหลินจึงมาหาข่วงเร่อ
อันหลิน “คืนเงินมา!”
ข่วงเร่อ “ไม่คืน”
อันหลินตกตะลึง “ภารกิจล้มเหลวไปแล้ว เจ้ายังมีหน้าเอาเงินก้อนนี้ไปอีกหรือ!”
ข่วงเร่อทำหน้าเอื่อยเฉื่อย “ข้าตั้งใจเล่นละครมากแล้วจริงๆ อีกอย่างข้าคิดว่าทังซือหยวนไม่น่าจะแพ้ง่ายดายปานนั้น เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำแน่ๆ!”
อันหลิน “ข้าไม่สนว่าจะมีเงื่อนงำหรือไม่ เจ้าชนะการประลองเป็นความจริงที่ใครก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้!”
ข่วงเร่อ “แต่ข้าก็พยายามแล้ว ก่อนหน้านี้เจ้าไม่ได้พูดเสียหน่อยว่าภารกิจล้มเหลวต้องคืนเงิน อีกอย่างตอนแรกข้าต้องได้หนึ่งแสนสองหมื่นหินวิญญาณ ตอนนี้ถ้าคืนเจ้าอีกสิบหินปราณ เท่ากับว่าข้าขาดทุนไปเก้าหมื่นหินวิญญาณ มันทำให้ข้าปวดใจจนอยากฆ่าตัวตายได้นะ!”
ไม่พูดถึงยังดี เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ อันหลินก็โมโหจนควันออกหู “ขาดทุนไปเก้าหมื่นหินวิญญาณ เจ้าทำเช่นนี้ เ
