กรีดร้องขึ้นมาดังลั่น
อันหลินกระโดดขึ้นขี่หลังต้าไป๋ โบกมือให้เด็กหญิงรูปร่างกะทัดรัดคนนี้ “เด็กน้อย ดูแลท่านย่าของเจ้าให้ดีละ”
น้ำตาของเด็กหญิงไหลทะลักออกมา พยักหน้ารัวๆ
ท่ามกลางผู้คนมากมาย มีเพียงนางที่รู้ว่า พี่ชายตรงหน้านี้ตั้งอกตั้งใจมากแค่ไหน
หนึ่งคนหนึ่งสุนัขค่อยๆ เดินจากไปไกล หายลับไปภายใต้แสงอาทิตย์ยามอัสดง
เด็กหญิงเหม่อมองแผ่นหลังนั้น
สำหรับนางแล้ว คนคนนั้นกลายเป็นวีรบุรุษของนาง จะจดจำไว้ในใจเสมอ
………………
