าษทอง เลือดซึมมุมปาก พลังชีวิตอ่อนแรงถึงขีดสุด ใกล้สิ้นลมเต็มที
อายุขัยเขาใกล้หมดแต่เดิม แถมยังต่อสู้กับจักรพรรดิหลินอย่างหนักหน่วง แล้วถูกเล่ยตงโจมตีซ้ำจนบาดเจ็บสาหัส ขณะนี้ใกล้ดับชีพเต็มที
ซูเฉินเดินเข้ามา แววตาซับซ้อนพลางกล่าวว่า “องค์จักรพรรดิ ท่านมีความปรารถนาใดที่ยังไม่สมหวังหรือไม่?”
แม้เขาเคยมีความแค้นกับจักรพรรดิหลิน ทว่าองค์จักรพรรดิผู้เฒ่าก็ถือว่าเป็นผู้ที่ร่วมต่อสู้กับเขา
หากไม่มีการยื้อเวลาโดยจักรพรรดิองค์เก่า เขาคงไม่มีโอกาสสังหารจักรพรรดิหลินและโจมตีปีศาจนอกดินแดนได้สำเร็จ
“ท่านซูเฉิน… นี่คือตราจักรพรรดิของราชวงศ์ต้าหลิน ข้ารู้ว่าเมื่อข้าตายไป แดนต้าหลินจะตกอยู่ในกลียุค ข้ายินดีมอบตรานี้ให้ท่าน ขอเพียงท่านช่วยรักษาเชื้อสายตระกูลหยางของข้าเอาไว้!”
เสียงจักรพรรดิองค์เก่าแผ่วเบา ดวงตาเต็มไปด้วยวิงวอนขณะมองซูเฉิน
เขารู้ดีว่า เมื่อเขาและจักรพรรดิหลินตายไป แดนต้าหลินจะกลายเป็นเหยื่อกลางฝูงหมาป่า ไม่ต้องพูดถึงการปกป้องแผ่นดิน การรักษาเชื้อสายก็ยากเย็นเต็มที
ดังนั้น เขาจึงมอบตราจักรพรรดิให้ซูเฉิน โดยมิได้ร้องขอให้รักษาแผ่นดิน เพียงขอให้ช่วยรักษาเชื้อสายหยาง
“ได้!”
ซูเฉินครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่
