ป๋ และมันก็ระเบิดพลังอันน่าตะลึงออกมาเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าเตรียมพร้อมจะทำลายล้างแล้ว
เจ้าอัปลักษณ์เองก็พยักหน้าจริงจัง “เช่นนั้นข้าจะเปิดไฟก่อน”
พรึ่บ!
จู่ๆ ดวงตาของเจ้าอัปลักษณ์ก็ฉายแสงสว่างเจิดจ้า ประหนึ่งเสาแสงขนาดใหญ่สองต้น ทำให้รอบตัวสว่างโร่ในพริบตา
“สวบสาบ…”
จู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนร้องโหยหวนดังมาจากรอบทิศทาง
จุดสีเขียวแทบจะทั้งหมดเริ่มหม่นแสงลง ราวกับตาบอดไปเสียอย่างนั้น
ครืน…
สัตว์ประหลาดหวาดกลัวจนล่าถอยหัวซุกหัวซุนปานกระแสน้ำ
ทุกอย่างกลับสู่ความสงบอีกครั้ง…
อันหลิน “…”
ต้าไป๋ “…”
สวีเสี่ยวหลาน “…”
“เจ้าอัปลักษณ์ ไฟของเจ้านี่มัน…สร้างสันติไปทั่วโลกแล้ว!” มุมปากของอันหลินกระตุก
“ที่แท้ไฟฉายของเจ้าอัปลักษณ์ต่างหากที่เป็นอาวุธสังหารงั้นหรือ” หลังสวีเสี่ยวหลานหายมึนงงแล้ว ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ นางเจอความรู้สึกปลอดภัยจากดวงตาของเจ้าอัปลักษณ์!
“น้องสาม ต่อไปหากเจอสัตว์ประหลาด คงต้องอาศัยเจ้าถลึงตาฆ่าพวกมัน โฮ่ง!” ต้าไป๋ก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นเช่นกัน
เจ้าอัปลักษณ์ “…”
ด้วยเหตุนี้ ภายใต้การร้องขอจากพวกอันหลิน เจ้าอัปลักษณ์จึงปิดไฟอีกครั้งเพื่อประหยัดพลังงาน…ถุย! หยุดใช้พลังวิเศษ เพื่อรักษาพลังชีวิตต่างหาก!
ยามเจอสัตว์ประหลาด ค่อยใช้อาวุธสังหารของเจ้าอัปลักษณ์ ทำให้ตาของพวกมันบอด!
ทุกคนเดินหน้าต่อไป
ไม่นานจุดสีแดงก็เริ่มปรากฏให้เห็น กลิ่นอายพลังยิ่งใหญ่เริ่มคืบคลานเข้ามาใกล้
“เจ้
