โฮกก!
เหนือฟากฟ้า สายฟ้าฟาดกระหน่ำ ฟ้าร้องสนั่นงัด และงูเงินวิบวับพลิ้วไหวเต็มนภา
เงาร่างหนึ่งปรากฏกลางเวหา แผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวไร้เปรียบ มือถือสายฟ้าที่ลุกไหม้อย่างบ้าคลั่ง ราวกับเทพอัสนี สายตาเย็นเยียบราวน้ำแข็งพันปี
จากนั้น เขายื่นมือฟาดอากาศ สายฟ้าแผดเผาราวมังกรอัสนีคำราม พุ่งตรงลงมายังซูเฉิน จักรพรรดิชรา หลินลั่วเว่ย และหยางเจิ้ง
“สายฟ้า?!”
แสงเยือกเย็นวาบขึ้นในดวงตาซูเฉิน เขาจำเงาร่างนั้นได้ทันที
คือจักรพรรดิเล่ยตง ผู้อาวุโสแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!
กระบวนท่าแรกที่จักรพรรดิเล่ยตงออกมา คือไม้ตายที่ทรงพลังที่สุดของเขา ดึงเอาอัสนีจากฟ้าดินเพื่อฆ่าซูเฉินให้สิ้น!
“ลั่วเว่ย ระวัง!”
ซูเฉินรู้สึกถึงความร้ายกาจของกระบวนท่านี้ ราวกับทำลายสวรรค์แยกแผ่นดิน แผ่ขยายหลายสิบลี้รอบตัว ทุกสิ่งภายในล้วนถูกกวาดล้าง
พลังสายฟ้าฟ้าดินนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าจักรพรรดิหลินเสียอีก
ซูเฉินร้องเตือนเสียงดัง พร้อมพุ่งตัวไปข้างหลินลั่วเว่ยทันที
พลังกระจายตัวออกจากร่างเขา แสงสีทองลุกโชน พลังโบราณอันยิ่งใหญ่ปะทุออกมาจากร่าง
เขาชูมือรับฟ้า ราวกับเทพยักษ์แบกสวรรค์ไว้ไม่ให้ถล่มลงมา พลังกดข่มอย่างไม่ยอมจำนน!
ร่างกายปั่น
