รทดลองสายเลือดอีกสิบกว่าข้อลงบนโต๊ะ
เจียงอันหลานหายใจถี่กระชั้น “ใต้เท้าเทียนอวี่ ในคลังไม่มียาวิเศษแล้ว…”
หลินจวิ้นจวิ้นยกมือกุมหน้าอก “เอาวัตถุล้ำค่า วัสดุหลอมศาสตราออกมาให้หมด!”
อันหลินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็เขียนโครงสร้างของสิ่งประดิษฐ์จักรกลหลายอันลงบนโต๊ะ
ริมฝีปากของเจียงอันหลานสั่นระริก “ใต้เท้าเทียนอวี่ ในคลังเหมือนจะเหลือแค่หินวิญญาณแล้ว…”
หลินจวิ้นจวิ้นเบิกตากว้าง กัดริมฝีปากแน่น นานกว่าจะได้สติ “เอาออกมาสิ!”
อันหลินพอใจเป็นอย่างมาก จากนั้นก็วาดแผนผังค่ายกลอีกสิบกว่าภาพอย่างสุขอุรา
หลินจวิ้นจวิ้นหน้ามืด พู่กันร่วงลงพื้น “ทำ…ทำไมเจ้ายังมีแผนภาพค่ายกลอีก!”
อันหลินกะพริบตาปริบๆ “เพราะยังเขียนไม่หมดน่ะสิ ข้ากลัวว่าเขียนเยอะไปพวกเจ้าจะล้มละลาย จึงตั้งใจเก็บไว้บางส่วน”
สหายอันหลินช่างใส่ใจเสียเหลือเกิน…
เจียงอันหลานมองแผนภาพค่ายกลบนโต๊ะอึ้งๆ อยากจะเอาหัวโขกโต๊ะให้ตายไปเสียเลย
“ใต้เท้าเทียนอวี่ คลังสมบัติหมดเกลี้ยงแล้ว จัดการตามที่ท่านเห็นสมควรเถิด” เจียงอันหลานพูดอย่างหมดอาลัยตายอยาก
เผ่าพันธุ์มังกร ต่างก็ชอบวัตถุล้ำค่าเป็นอย่างยิ่ง
วัตถุล้ำค่าในคลังสมบัติเป็นดั่งลูกหลานของตัวเอง มันงดงาม ชวนให้อาลัยถึงปานนั้น
ตอนนี้คลังสมบัติหมดเกลี้ยง เขาคิดว่าไร้ซึ่งความหมายจะดำรงอยู่อีกต่อไป…
อันหลินชายตามองหลินจวิ้นจวิ้น พูดอย่างระแวงว่า “เจ้าคงไม่ได้จ่ายไม่ไหวหรอกนะ”
หลินจวิ้นจวิ้น
