ได้ฟังก็ชะงักอยู่กับที่
นางออกเดินทางครั้งนี้เพียงเพื่อฝึกจิตด้วยการวาดภาพ ไร้ของมีค่าอันใดติดตัว แต่คนเขาวาดค่ายกลออกมาแล้ว นางจะติดไว้ก่อนก็คงไม่ได้
นางเป็นใครกัน นางเป็นถึงธิดาของจักรพรรดิสวรรค์ จะคืนคำได้อย่างไร!
พูดว่าจะให้รางวัลทันที ก็ต้องให้รางวัลทันที!
หลินจวิ้นจวิ้นแข็งใจ ถอดสร้อยฝังเพชรสีขาวบนลำคอออกมา ยื่นให้อันหลิน กัดฟันพูดว่า “นี่คือจี้เทพสวรรค์ อาวุธวิญญาณคุ้มกันขั้นสูง เพียงพอกับแผนผังค่ายกลสิบกว่าอันของเจ้าแล้ว!”
อันหลินฝืนใจรับจี้เทพสวรรค์ไว้ ใบหน้าไม่พอใจ มองหลินจวิ้นจวิ้นด้วยสายตาของพ่อค้าหน้าเลือด
หลินจวิ้นจวิ้นแน่นหน้าอก แทบจะกระอักเลือด
คนที่ควรเสียใจอย่างแท้จริงควรเป็นใครกันแน่!
นี่เป็นถึงเครื่องประดับประจำตัวที่นางชอบที่สุด ตอนนี้ยกให้อันหลินแล้ว แต่เขากลับทำหน้ารังเกียจอย่างนั้น
อันที่จริงความรังเกียจของอันหลินใช่ว่าจะไร้เหตุผล เพราะนี่เป็นสร้อยที่ดูผู้หญิงเสียเหลือเกิน ตัวเขาไม่มีความต้องการอยากใส่เลยสักนิด จะไม่รังเกียจได้อย่างไร
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเขียนคาถาอักขระที่แตกต่างกันอีกสิบกว่าชนิดลงบนโต๊ะอีกครั้ง
หลินจวิ้นจวิ้นงงเป็นไก่ตาแตกแล้ว
เจียงอันหลานตะลึงอึ้งงัน
เหล่าสมาชิกต่างก็อ้าปากค้าง ขยี้ตาไม่หยุด
“เหมือนข้าจะพอเข้าใจแล้วว่า ทำไมเขาถึงถูกไป๋หลิงขับไล่ออกมา นี่เขาได้ข้อมูลมาเท่าใดกันแน่!” ลั่วจื่อผิงพูดอย่างทึ่งๆ
“ข้อมูลเหล่านี้ได้มาจริงหรือ ไม่ได้
