น…มีประโยชน์มากจริงๆ!
มีเพียงอันหลินคนเดียวที่ใบหน้ามีแต่ความเสียดาย
ข้อมูลการถ่ายทอดหยุดชะงักกลางคัน ราวกับพูดอยู่ดีๆ ก็หยุดลง ช่างอึดอัดใจเหลือเกิน
เฮ้อ หลังตัวนิ่มพูดอะไรกันแน่!
ใต้ทะเลสาบเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง มังกรยักษ์ตัวหนึ่งพุ่งตัวออกมา มองพวกอันหลินอย่างประหลาดใจ
มันกลายร่างเป็นชายวัยกลางคนอีกครั้ง เดินมาหยุดตรงหน้าพวกอันหลิน
“สหายอันหลิน พวกเจ้าออกมาได้อย่างไร” ชายคนนั้นเพ่งมองทุกคน ซ้ำยังขยี้ตาด้วย
อันหลินยิ้มขมขื่น “พวกข้าถูกไล่ตะเพิดออกมา เหมือนว่าเจ้าของข้างในจะไม่ค่อยชอบพวกข้า จึงผลักพวกข้าออกมา”
ชายคนนั้นอ้าปากค้าง เมื่อเห็นสีหน้าของทุกคนจริงจัง ดูไม่เหมือนว่าโป้ปด สุดท้ายก็ทำได้แค่เค้นเสียงออกมา “มีแบบนี้ด้วยหรือ พวกเจ้าทำเรื่องขาดสติอะไรลงไปกันแน่!”
ตั้งแต่ที่เขาดูแลทะเลสาบเมฆขาวแห่งนี้ ไม่เคยเห็นนักพรตกลุ่มไหนที่เข้าไปในโบราณสถานแล้วถูกขับไสไล่ส่งออกมาเช่นนี้เลย
อันหลินทำได้แค่ยิ้มแห้งๆ เขาไม่กล้าพูดจริงๆ ว่าทำอะไรในนั้นไปบ้าง
ชายคนนั้นเห็นเขาไม่อยากพูด จึงเบี่ยงประเด็นไปยังเรื่องที่เขาสนใจที่สุด “มีใครในพวกเจ้าที่ได้รับการสืบทอดหรือไม่”
ทุกคนสบตากันแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า
ชายคนนั้นกะพริบตาปริบๆ “หมายความว่าอย่างไร”
“หมายความว่าได้รับการสืบทอดทั้งหมดอย่างไรเล่า” อันหลินตอบ
“ได้รับการสืบทอดทั้งหมดเลยหรือ!” เขามังกรของชายผู้นั้นตั้งขึ้น ทำท่าไม่อยากจะเชื่อ
“ไม่เพียงเท่
