ระยะจำกัด
ฉากนี้อันหลินเคยเห็นตอนจะข้ามประตูสวรรค์ทักษิณ ถูกส่งตัวไปยังแดนมนุษย์
ไกลออกไป มีลูกบอลสีขาวลูกหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ
สิ่งที่เชื่อมระหว่างลูกบอลกับพวกเขา เป็นสะพานไม้ยาวร่วมร้อยเมตร
ลางสังหรณ์บางอย่างผุดขึ้นในใจอันหลิน
อย่างที่คาดไว้ จู่ๆ หญิงที่สวมชุดขาวผ้าพลิ้วก็ปรากฏตัว พูดยิ้มๆ ว่า
“ขอต้อนรับสู่การทดสอบแห่งการดับสูญ การทดสอบนี้มีอัตรารอดชีวิตเป็นศูนย์”
“ขอเพียงข้ามสะพานไม้ ถ่ายเทพลังปราณใส่บอลสีขาวลูกนั้นก็ถือเป็นอันเสร็จสิ้นการทดสอบ”
“หากผ่านการทดสอบ ทุกคนจะได้รับการสืบทอดดั้งเดิมของสถาบันวิจัยหมายเลขแปดสิบแปด”
ทุกคน “…”
อันหลิน “ข้ามีเรื่องอยากพูด ไม่รู้ว่าสมควรพูดหรือไม่”
รอยยิ้มอ่อนหวานปรากฏขึ้นบนใบหน้าของไป๋หลิงแล้วพยักหน้า “อืม ได้ ตกลงจะรับบททดสอบสินะ เช่นนั้น…ขอให้ทุกคนโชคดี!”
ขณะที่พูด ร่างของไป๋หลิงก็อันตรธานหายไปอีกครั้ง
อันหลิน “…”
ทุกคน “…”
“พี่อัน หญิงคนนั้นมีร่างจริงไม่ใช่หรือ หากเจอผู้หญิงคนนั้นอีก ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง เข้าไปจัดการนางเลย!” ลั่วจื่อผิงพูดอย่างโมโห
“เช่นนั้นก็ต้องรอให้พวกเรารอดชีวิตออกไปก่อน ไม่ได้ยินหรือว่า อัตราการรอดชีวิตของการทดสอบนี้เป็นศูนย์น่ะ” จงหย่งเหยียนถอนหายใจอย่างทุกข์ใจ
มันหมายความว่านักพรตที่เคยมาที่นี่ ตายกันหมดทุกคน!
“เช่นนั้นก็หมายความว่านักพรตที่เคยมาที่นี่อ่อนแอเกินไป ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีโอกาสผ่านการทดสอบ ครั้งนี้
