ข้าจะนำเอง!” เจ้าอัปลักษณ์แบกกระบองขึ้นแล้วสาวเท้าไปทางสะพานไม้
“เดี๋ยวก่อน!” อันหลินเรียกเจ้าอัปลักษณ์ “ให้ข้าลองดูก่อนว่าที่นี่มีอะไรแปลกหรือไม่”
ขณะที่พูด เขาก็ล้วงหินวิญญาณก้อนหนึ่งออกจากแหวนมิติ โยนใส่บริเวณที่ขมุกขมัวนอกสะพานไม้
ชิ้ง…
หินวิญญาณแหลกเป็นผุยผงในพริบตา
ต่อมา เขาก็โยนหินวิญญาณไปทางสะพานไม้
ทันใดนั้น ลูกบอลสีขาวก็สาดลำแสง
ลำแสงเส้นนั้นรวดเร็วอย่างยิ่ง หินวิญญาณถูกโจมตี แหลกละเอียดในเสี้ยววินาที
เมื่อทุกคนเห็นดังนั้น ต่างก็หน้านิ่วคิ้วขมวด
ลำแสงสีขาวเส้นนี้ว่องไวเป็นที่สุด พวกเขาไม่อาจหลบหลีกได้เลย…
เมื่ออันหลินเห็นดังนั้น จึงชักดาบเลือดมังกรออกมา
นี่เป็นศาสตราวุธขั้นสูง วัสดุแข็งแรงทนทาน ต่อให้เป็นนักพรตระดับแปลงจิตก็ทำอะไรไม่ได้ง่ายๆ
เขามองดาบเล่มนี้ด้วยความปวดใจแวบหนึ่ง จากนั้นก็ขว้างออกไปทางสะพานไม้
ฟิ้ว!
ลำแสงสีขาวที่รวดเร็วจนมองตามไม่ทันก็โจมตีดาบเลือดมังกรอีกครั้ง
จากนั้น ศาตราวุธขั้นสูงอย่างดาบเลือดมังกรก็แหลกสลายดุจผุยผง มลายหายไปในสะพานไม้
ทุกคน “…”
ความเร็วในการโจมตีอันน่ากลัว อานุภาพการโจมตีที่ไม่อาจต้านทานได้
ในที่สุดพวกเขาก็รู้แล้วว่าการทดสอบแห่งการดับสูญคืออะไร ชะตาที่ไม่ว่าสิ่งใดก็จะแหลกเป็นผุยผงอย่างเลี่ยงไม่ได้ การดับสูญน่ากลัวยิ่งกว่าสิ่งใดทั้งปวง
ถึงว่าเป็นการทดสอบที่มีอัตราการรอดชีวิตเป็นศูนย์ ไม่ให้ความหวังกันเลยสักนิด!
จมูกเชิดของเจ้าอัปลักษณ์
