อันที่จริง หากอันหลินถืออาวุธกึ่งเซียนประมือกับสัตว์ภูตหล่อเลี้ยงวิญญาณตัวหนึ่ง เขาก็มีความมั่นใจอยู่พอตัว
แต่ตอนนี้มีสัตว์ภูตหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นกลางเพิ่มมาถึงสามตัว นักพรตกายแห่งมรรคขั้นสิบตัวกระจ้อยอย่างเขาจะต้านทานไหวได้อย่างไร
“พี่ๆ ทั้งหลาย มีอะไรค่อยพูดค่อยจา ข้าไม่ได้ทำเรื่องผิดศีลธรรมอะไรเสียหน่อย พวกเจ้าเพ่งเล็งข้าทำไม” ด้วยสถานการณ์บังคับ อันหลินทำได้เพียงเปิดฝีปากของตน
ทว่าคำพูดของเขายังไม่ทันได้ผลอันใด
สัตว์ภูตสี่ตัวก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เข้าประชิดตัวเขาช้าๆ ใบหน้าอำมหิตดุร้าย
จำต้องใช้ยันต์ที่ได้จากนักพรตแปลงจิตแล้วหรือ
อันหลินปวดใจเล็กน้อย ยันต์ระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณใช้หมดเกลี้ยงแล้ว
ยันต์ระดับแปลงจิตมีเพียงสามใบ แต่ละใบล้วนเป็นไพ่ตายป้องกันตัวได้เพียงหนเดียว
ไม่คิดว่าจะซวยถึงขั้นต้องใช้ไพ่ตายที่นี่
แหวนมิติกะพริบ ยันต์สีเหลืองแผ่นหนึ่งสอดระหว่างง่ามนิ้ว
มันเป็นยันต์กระบี่ที่ทำโดยสือจื่อหลิงเจ้าสำนักคุนหลุน มันทัดเทียมกับการโจมตีสุดพลังของนักพรตระดับแปลงจิต
“โฮก!”
สิงโตที่แผ่รังสีดำทมิฬสองตัวกระโจนเข้าหาเขาก่อน
กรงเล็บของพวกมันคมดุจกระบี่ จะทิ่มแทงร่างกายเขา เนื่องด้วยความเร็วที่สูงมาก ทำให้เกิดเสียงหวีดหวิวกลางอากาศ
“กระบี่เย้ยเหมันต์!”
เมื่ออันหลินกระตุ้นยันต์ ลำแสงกระบี่ที่น่ากลัวเส้นหนึ่งก็พุ่งออกมา
อากาศเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเชื่องช้า อุณหภูมิรอบข้างลดฮวบ ประหนึ่งฤดูหน
