พิชิตมารขึ้นแล้วฟันลงไปทันที
ฉัวะ!
เลือดสาดกระจาย แขนของหมีขาวยักษ์ถูกตัดจนหลุดออกมา!
“โฮก! เจ้ามนุษย์ บังอาจทำร้ายข้า!”
หลังหมีขาวเสียแขน ก็ตกใจจนถอยกรูด จ้องกระบี่ในมืออันหลินอย่างหวาดระแวง
มันคิดว่าตนหนังหนาแข็งแรง แม้จะเป็นนักพรตหล่อเลี้ยงวิญญาณก็ยากจะฟันแขนของมันขาดได้ แต่นักพรตกายแห่งมรรคคนนี้ทำได้ ปัญหาต้องอยู่ที่กระบี่เล่มนั้นแน่นอน
อันหลินสะบัดกระบี่ รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า
ครืน…
ผิวดินเริ่มสั่นสะเทือน ช้างที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยหนามแหลมตัวหนึ่ง มาปรากฏตัวตรงหน้าอันหลิน จ้องเขาเขม็ง
จู่ๆ ก็มีกลิ่นอายชวนให้พรั่นใจโผล่มาด้านหลังเขา
ราชสีห์ที่แผ่รังสีทะมึนทึนทึบสองตัวกำลังเยื้องย่างมา ดวงตาแดงฉานกำลังจ้องมาที่เขา มันอ้าปากเผยคมเขี้ยวแหลมดำขลับ
หน้าผากของอันหลินเริ่มมีเหงื่อซึม
เขาพบว่า เหมือนเขาจะโดนล้อมเข้าให้แล้ว
แถมยังเป็นสัตว์ภูตถึงสี่ตัว…
ต้องรู้ว่า ในกองทัพสัตว์ครั้งนี้ จำนวนของสัตว์ภูตอาจมีไม่ถึงสิบตัวด้วยซ้ำ
ให้ตายสิ ทำไมถึงซวยขนาดนี้!
………………………..
