รืน…
ฝูงสัตว์ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แล้ว
“เตรียมค่ายกลสังหารสัตว์!”
เจิ้นเชียนชิวตะโกนลั่น เลือดลมของเหล่าทหารหลายพันนายบนกำแพงเมืองพลุ่งพล่านโดยพลัน แผดเสียงพร้อมเพรียงกัน เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
ระดับพลังยุทธ์ของพวกเขาไม่สูง ส่วนใหญ่อาจจะอยู่แค่เพียงระดับกายแห่งมรรคขั้นสี่หรือห้าเท่านั้น
แต่ค่ายกลโจมตีหมู่อันนี้ กลับสามารถรวบรวมพลังของพวกเขาไว้ด้วยกันได้
ค่ายกลสีขาวขนาดใหญ่เริ่มก่อตัว แผ่คลุมไปทั่วกำแพงเมือง
“ธนู!”
ทหารหลายพันนายต่างก็ชักลูกศรออกมา ง้างคันธนูจนเป็นรูปจันทร์เต็มดวง
พลังแห่งค่ายกลซึมซับลงในลูกธนู ทำให้มันปล่อยลำแสงสีขาวที่แฝงด้วยอานุภาพของของค่ายกล
อันหลินเพิ่งเคยเห็นครั้งแรกว่า กองทัพที่รวมตัวจากนักพรตสู้รบอย่างไร จึงอดสงสัยไม่ได้
“ยิง!”
ซิ่วๆ ๆ…
ลูกศรที่แฝงด้วยอานุภาพแห่งค่ายกลหลายพันด้ามพุ่งตัวออกไป ส่องแสงสีขาวระยิบระยับ ประดุจดาราจักรสีขาว เทกระหน่ำใส่ฝูงสัตว์ที่อยู่ไกลออกไปพันเมตร
ลูกศรกลายเป็นลำแสงสีขาว ทะลวงผิวหนังของสัตว์ประหลาดส่วนใหญ่
ทันใดนั้น เสียงร้องโหยหวนของสัตว์ประหลาดก็ดังต่อเนื่อง สัตว์ประหลาดหลายร้อยตัวบาดเจ็บ หลายสิบตัวล้มลงเมื่อต้องศร ถูกฝูงสัตว์ด้านหลังเหยียบจนเละไม่เป็นชิ้นดี
“ง้างธนู!”
เหล่าทหารง้างธนูอีกครั้ง เพื่อเผชิญหน้ากับกองทัพสัตว์จำนวนมหาศาลที่กำลังบุกเข้าจู่โจม
อานุภาพของค่ายกลแทรกซึมอยู่ในลูกศร จำต้องใช้เวลาสักระยะ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงสา
