น้าระวัง!” สมาชิกคนหนึ่งร้องเสียงหลง
เซวียจั๋วหมิงหลบไม่ได้ ยกขวานคู่ขึ้นแล้วฟันใส่กบยักษ์บงกชทันที
“ฝ่ามือกบ!”
กบยักษ์บงกชดันฝ่ามือออกไป ขวานด้ามใหญ่ถูกตบจนแตกละเอียด แรงอันน่ากลัวสะเทือนจนเซวียจั๋วหมิงลอยออกไปพร้อมกับกระอักเลือด
“อ๊บ!” จู่ๆ กบยักษ์บงกชก็ร้องขึ้นมา
คลื่นเสียงทำให้อากาศสั่นระริก สะเทือนสมาชิกที่เหลือหลายคนจนกระเด็น
“หึ กระจอกงอกง่อยอย่างพวกเจ้า คิดจะทำลายแนวป้องกันของข้าหรือ ฝันไปเถอะ!”
กบยักษ์ฉีกยิ้ม ใบหน้าเปี่ยมด้วยความเหยียดหยาม
ทว่าในตอนนั้นเอง อันหลินก็พุ่งมา เงื้อกระบี่พิชิตมารขึ้นจะฟันกบยักษ์บงกช
“กระบี่พิฆาตมิติ!”
เขาเงื้อกระบี่ขึ้นแล้วฟันลงมาเป็นแนวตั้ง
“หึ เพลงกระบี่ขยะ คิดว่าข้ามองไม่ออกหรือ ข้าจะตบมันให้แตกกระจายภายในฝ่ามือเดียว ฝ่ามือกบ!”
กบยักษ์บงกชใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างตบกระบี่สีดำ
หลังจากสิ้นสุดเสียง ‘ชิ้ง’ มือของกบก็หัก…
“อ๊บๆ ๆ…!”
ใบหน้าของกบยักษ์บงกชเต็มไปด้วยความหวาดกลัว กรีดร้องไม่ขาดสาย
อันหลินไม่พูดมากความ ยกกระบี่พิชิตมารไปจ่อที่ลำคอของกบยักษ์บงกช
“อ๊บ!”
กบยักษ์บงกชกลัวแล้วจริงๆ กระโดดถอยหลังโดยที่ไม่สนใจอะไร เมื่อกระโดดก็สูงร่วมร้อยเมตร
จากนั้น…
อันหลินก็ใช้ความเร็วดุจสายฟ้าฟาด เด็ดผลเซียนเก้าลูกจากต้นภูตชิงเสวียนแล้วเก็บเข้าไปในแหวนมิติ
“สำเร็จ! ภารกิจเสร็จสิ้น!”
อันหลินยิ้มร่า เริ่มตะโกนเสียงดัง
กบยักษ์บงกชเพิ่งได้สติ โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ “พวก
