การเหาะเป็นรูปตัว S เหาะย้อนเป็นรูปตัว U เหาะสลับสูงต่ำเป็นรูปตัว W เหาะวนรูปตัว O หลายรอบจนเป็นเกลียว…
ประสบการณ์ครั้งนั้น…
กระตุ้นโรคกลัวความสูงและโรคกลัวความเร็วของอันหลินขึ้นมาอีกครั้ง
สภาพไร้น้ำหนักและสภาวะไร้แรงโน้มถ่วงที่น่ากลัว เป็นอุปสรรคที่นักพรตขี่กระบี่เหาะเหินทุกคนจำต้องเอาชนะให้ได้
ส่วนอันหลินนั้น เห็นได้ชัดว่ายังปรับตัวไม่ได้
ไม่เพียงแต่ปรับตัวไม่ได้ ทว่าความต่อต้านในใจกลับรุนแรงยิ่งขึ้น!
เขาจำได้ว่าตอนที่ลงจากกระบี่ ขายังสั่นระริก ตะโกนจนเสียงแหบเสียงแห้ง
ตอนนั้น เขาเริ่มคิดถึงต้าไป๋ขึ้นมาแล้ว
คิดถึงความรู้สึกปลอดภัยเวลาที่นอนคว่ำอยู่บนตัวมัน ยามขี่สุนัขเหาะเหิน
ไม่นาน ชีวิตปีหนึ่งของรั้วสำนักก็มาถึงตอนจบ
บททดสอบประจำปีของนักเรียนใหม่ก็เริ่มประกาศอย่างเป็นทางการแล้ว ………………………..
[1] มนุษย์กลัวมีชื่อ หมูกลัวอ้วนพี หมายถึง มนุษย์กลัวความโด่งดังจะนำปัญหามาให้ เฉกเช่นเดียวกับหมูที่กลัวอ้วนแล้วจะถูกเชือด
