โคจรอันน่าสะพรึง ลำแสงสีดำเจิดจ้ากลายเป็นโทนสีหนึ่งเดียว ณ ที่นี่
มิติก็เปลี่ยนเป็นโกลาหลภายใต้กระบี่เล่มนี้
ร่างของเซวียนหยวนเฉิงและสวีเสี่ยวหลานราวกับถูกตรึง ทำได้แค่มองทุกอย่างเกิดขึ้น
อันหลินจ้องกระบี่พิชิตมารที่พุ่งมาทางเขา กลิ่นอายแห่งความตายปกคลุมทั่วร่าง สมองขาวโพลน
มันเป็นพลังที่ไม่อาจต้านทานได้ พลังที่ชวนให้รู้สึกสิ้นหวัง…
แต่ขณะนั้นเอง พลันมีร่างโผล่มายืนขวางอยู่ตรงหน้า
นางกางแขนออก ผมยาวเป็นลอนคลื่นโบกปลิว
ร่างที่แลดูหนักแน่นแต่ก็บอบบาง เข้ามาแทนที่กลิ่นอายความตายดำทมิฬนั่น กลายเป็นทัศนียภาพหนึ่งเดียวที่อันหลินเห็น
ตำราขนาดมหึมาลอยอยู่ตรงหน้าหญิงคนนั้น ระเบิดลำแสงสีทองสว่างไสว
อักขระสีทองนับไม่ถ้วนกระจายออกไปทั่วทุกสารทิศ ก่อตัวเป็นขอบเขต เตรียมรับมือกับคมกระบี่ของกระบี่พิชิตมาร!
คมกระบี่สีดำของกระบี่พิชิตมารพุ่งเข้ามาในขอบเขตอักขระ เมื่อทิ่มแทงตำราโบราณแล้วก็หยุดชะงัก
แต่ต่อมา กระบี่พิชิตมารก็สาดแสงสีดำเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม แทงทะลุตำราโบราณทันที
สุดท้าย กระบี่ดำสนิทก็เคลื่อนตัวมา ทะลวงร่างที่ยืนขวางอันหลิน…
ร่างของหญิงคนนั้นถูกแทงจะทะลุ แต่สองมือกลับจับปลายกระบี่อันคมกริบไว้แน่น อักขระสีทองห้อมล้อมคมกระบี่ ทำให้มิติที่ถูกหยุดนิ่งกลับคืนสู่สภาวะปกติชั่วขณะ
“รีบหนีเร็วเข้า!” เลือดไหลออกจากมุมปากของหญิงคนนั้น นางพูดเสียงแผ่วเบา
“อาจารย์…ทำไม…ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย…”
อันหล
