ณ แดนวิญญาณ ธารน้ำเขียวมรกตกระจายอยู่ทั่วพื้นที่
งูหลามตัวเขื่องหลายตัวเลื้อยไปเลื้อยมา นัยน์ตาเย็นเยือกจ้องชายชุดขาวที่กำลังเยื้องย่างมาเขม็ง
ทั้งพื้นที่มีหมอกสีเขียวหนาแน่น หมอกเหล่านี้แฝงด้วยพิษร้ายแรง สามารถฆ่าคนได้โดยไม่รู้ตัว
เซวียนหยวนเฉิงถือกระบี่ เมื่อมีงูหลามกระโจนใส่เขา ล้วนถูกกระบี่ของเขาหั่นเป็นชิ้นเนื้อ ไม่เหลือแม้แต่ตัวเดียว
สูญญากาศสีขาวทรงกลมคุ้มกันรอบตัวเขา ขวางกั้นพลังของพิษร้ายแรงทั้งหมด
“ต้นตอของหมอกพิษ…อยู่ละแวกนี้นี่แหละ”
เขาเงยหน้าขึ้นมอง ร่างใหญ่โตมโหฬารกำลังปรากฏตัวขึ้นช้าๆ
มันสูงสิบจั้ง มีพลังแก่กล้า บนร่างมหึมามีเศียรงูน่าครั่นคร้ามเก้าเศียร
พวกมันแลบลิ้น จ้องเซวียนหยวนเฉิงไม่วางตา
เซวียนหยวนเฉิงระเบิดพลังอันน่าตะลึง
หนึ่งคนหนึ่งกระบี่ กระโดดขึ้นไป พุ่งใส่สัตว์ประหลาดเก้าเศียรตัวนั้นอย่างไม่เกรงกลัว
…
ณ แดนแบ่งจิต ที่นี่เป็นทุ่งหญ้าเขียวชอุ่มผืนกว้าง
ที่มีอากาศปลอดโปร่ง พลังปราณหนาแน่น มีสายลมโชยผ่านเป็นระยะๆ ชวนให้ผ่อนคลายสบายใจ
เมื่อเซียนพสุธาเยว่อิ่งกับเซียนพสุธามิ่งหยวนเข้ามาถึง ก็เห็นร่างที่โผล่พ้นทุ่งหญ้าขึ้นมา
ศพของมังกรดำตัวหนึ่งทอดยาวอยู่บนทุ่งหญ้า มันมีความยาวราวๆ สามสิบกว่าจั้ง หมอบแห้งเหี่ยวอยู่บนพื้น ด้านหลังเต็มไปด้วยรอยกระบี่ที่น่ากลัวสุดขีด
แม้มันจะตายไปแล้ว แต่ยังคงแผ่คลื่นพลังอันน่าตะลึง
“เลือดของมังกรตัวนี้ถูกดูดจนแห้งขอด เห็นได้ชัดว่า
