ลึกของนางจะดูดจิตใจของอันหลินเข้าไป
เพียงแค่แวบเดียวที่สบตา อันหลินกับสวีเสี่ยวหลานก็รู้สึกถึงความน่ากลัวอย่างมหันต์ อ่อนแรงจนเริ่มทรงตัวไม่อยู่
แข็งแกร่งยิ่งนัก!
เมื่ออันหลินถูกมองเช่นนี้ ก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเผชิญหน้ากับหุบเหวอันลึกล้ำ ไม่อาจต่อต้านได้เลย
หญิงชุดดำไม่แยแสมนุษย์สองคนนี้ มองผ่านไปประหนึ่งฝุ่นผง กวาดสายตามองรอบๆ ต่อ
ตะปูสีเลือดลอยอยู่ข้างตัวนาง มันส่องแสงสีแดงอย่างน่าประหลาด
“ผิดแล้ว…ตะปูข้ามมิติ ต่อไป!”
เมื่อเสียงเย็นเยือกดังขึ้น ตะปูสีเลือดก็สั่นระริก จากนั้นก็ปักลงในมิติ
ครืน!
มิติเริ่มแยกออก มีหลุมดำสนิทปรากฏขึ้นอีกครั้ง
แผ่นดินกระดูกขาวเริ่มสั่นสะเทือนขึ้นมา มันไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเช่นการฉีกมิติแล้ว…
เห็นได้ชัดว่า ค่ายกลก็ได้รับการกระทบกระเทือนอย่างแรงด้วยเช่นกัน!
หญิงชุดดำหันหลัง เดินเข้าไปในเส้นทางดำสนิทโดยไม่เหลียวหลังมอง
เส้นทางก็ค่อยๆ หดลงเรื่อยๆ เมื่อหญิงชุดดำก้าวเข้าไปแล้ว
สุดท้าย ทุกอย่างก็กลับสู่ความสงบ
“นางจากไปเช่นนี้เลยหรือ”
อันหลินไม่อยากจะเชื่อเลย เขาจ้องเส้นทางที่หายลับไปนานแล้วอึ้งๆ
สวีเสี่ยวหลานยิ้มแหย “ในสายตานาง พวกเราคงเป็นเพียงมดตุ่นไร้ภัยคุกคามกระมัง”
อันหลินได้สติ พูดเสียงร้อนรนว่า “ชาวปีกทมิฬข้ามมาแล้ว และพลังก็แก่กล้าจนน่ากลัว เป้าหมายของนางคงจะเป็นกระบี่พิชิตมาร พวกเราจำต้องรีบส่งข่าวไปบอกอาจารย์เยว่อิ่งโดยไว!”
“แต่จะรายงานอย่างไรเ
