ล่า ยันต์สื่อสารมีเพียงอาจารย์เยว่อิ่งที่ใช้มันได้ แถมยันต์สื่อสารส่งสัญญาณได้เพียงลุกไหม้และส่องเท่านั้น หากว่ายันต์สื่อสารลุกไหม้ เท่ากับว่าพวกเราสามารถเข้าไปในแดนเป็นหนึ่งได้แล้ว แต่ตอนนี้…”
สวีเสี่ยวหลานถือยันต์สื่อสารสีเหลืองด้วยใบหน้าจนปัญญา
อันหลินได้ฟังก็ชะงักงัน จากนั้นก็ทอดถอนหายใจ
เขาหยิบมือถือออกมา พบว่าไม่มีสัญญาณ ก็อดส่ายหน้าไม่ได้ คราวนี้อับจนหนทางแล้วจริงๆ
“ข้าพบปัญหาอีกประการ…” อันหลินชี้ไปทั่วแดนกระดูกอันว่างเปล่า “เหมือนว่าประตูของแดนเป็นหนึ่งจะถูกหญิงคนนั้นทำลายไปแล้ว และอาจารย์เยว่อิ่งก็เข้ามาไม่ได้เพราะข้อจำกัดทางพลังยุทธ์ พวกเราทำได้แค่รออยู่ที่แดนกระดูกนี่หรือ”
สวีเสี่ยวหลานกะพริบตาปริบๆ ตระหนักถึงความร้ายแรงของปัญหาแล้วเช่นกัน
แต่ว่า สุดท้ายนางก็คิดหาทางแก้ไขปัญญาไม่เจอ ทำได้เพียงทรุดตัวนั่งลงบนพื้นด้วยความกังวลใจ
…
แดนวิญญาณ เมื่อเศียรสุดท้ายของสัตว์ประหลาดเก้าเศียรถูกลำแสงสีขาวตัดฉับ ร่างมหึมาก็ล้มลงกับพื้นทันที
เซวียนหยวนเฉิงสะบัดกระบี่ เลือดบนกระบี่ก็หยดลงมา
ใบหน้าของเขาดูอิดโรย แต่นับว่าโชคดีที่ไม่บาดเจ็บ
หมอกพิษรอบตัวก็ค่อยๆ สลายหายไปเมื่อสัตว์ประหลาดเก้าเศียรล้มลงไป ประตูสีขาวบานหนึ่งปรากฏขึ้น
“อืม ลำดับต่อไปก็รอให้ยันต์สื่อสารลุกไหม้ เราก็เข้าไปได้แล้ว”
เซวียนหยวนเฉิงมองยันต์ในมือแล้วพูดพึมพำ
ผ่านไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ยันต์ในมือเขาก็สาดแสงสว่างเจิดจ้า
“เ
