ด!’
ผู้พิทักษ์โลก “…”
จินอวี้จื่อ “…”
เถียนหลิงหลิง “…”
เป็นฝีมือเขาหมดเลยงั้นเหรอ สุดท้ายนักพรตในกลุ่มก็ตกอยู่ในความเงียบ
ท้ายที่สุด ผู้รู้แจ้งหลิวหลีก็ทนไม่ไหว ‘ชิงเหอ นายไม่ได้ล้อกันเล่นใช่ไหม อันหลินอยู่แค่ระดับกายแห่งมรรคขั้นสิบไม่ใช่เหรอ’
ผู้รู้แจ้งหลิวหลีพูดแทนความในใจของนักพรตทุกคนไปแล้ว นักพรตกายแห่งมรรคขั้นสิบคนหนึ่ง ต้องทำอย่างไรถึงจะฆ่าศัตรูระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณได้ถึงสามคน
หรือว่าใกล้ตายกันหมดแล้วเขาเป็นคนซ้ำมีด
เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้!
เซียนกระบี่ชิงเหอ ‘อันหลินกำจัดราชาปีศาจหลังบาดเจ็บสาหัสเพราะฉันกับเซียนจิ้งจอกแดงด้วยตัวเอง
เจ้าแห่งผีดูดเลือดอีกสองตน ตนหนึ่งตายเพราะดูดเลือดของเขา อีกตนเพราะฉันป้ายเลือดของเขาที่กระบี่แล้วฟันผีดูดเลือด จากนั้นก็ตายเพราะเลือดของเขาเป็นพิษ’
เถียนหลิงหลิง ‘…ผีดูดเลือดสองตนตายเพราะเลือดพิษของเขางั้นเหรอ’
ผู้รู้แจ้งหลิวหลี ‘หา ตายเพราะพิษ? ฉันยอมเชื่อว่าเขาฟันผีดูดเลือดสองตนนั้นตายยังดีซะกว่า!’
เซียนหญิงจิ้งซิน ‘เซียนกระบี่ชิงเหอ นายหมายความว่า อันหลินวางยาในเลือดงั้นเหรอ’
เซียนกระบี่ชิงเหอ ‘ไม่ ฉันหมายความว่า เขามีพิษทั้งตัว! นี่เป็นสิ่งที่ฉันชื่นชมในตัวเขา!’
เถียนหลิงหลิง ‘ว้าว นักพรตจอมปลอมสุดยอด!’
เซียนหญิงหยวนจื่อต้าน ‘ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่สหายอันหลินสุดยอดมากจริงๆ!’
ผู้พิทักษ์โลก ‘เอาอย่างนี้ เรามาตั้งฉายาเจ้าแห่งพิษให้สหายอันหลิน
