ดับหนึ่งในใจฉัน!
หวงซานซานตัดสินใจแล้วว่า เธอจะคอยเป็นเสื้อกันหนาวประจำตัวให้เซวียนหยวนเฉิงเอง…
ถุย! ไม่สิ เลขาสาวประจำตัวต่างหาก…
เอ่อ ดูเหมือนจะไม่ใช่เหมือนกัน
ช่างมันสิ อย่างไรเสียพี่หยวนเฉิงไปไหน เธอก็จะตามไปนั่น
เซวียนหยวนเฉิงเห็นใบหน้าแดงระเรื่อของหวงซานซาน ก็อดยิ้มแหยไม่ได้
เขาไม่ยิ้มยังดี พอยิ้ม เมื่อหวงซานซานเห็น หน้าก็แดงกว่าเดิม ลามไปถึงใบหูแล้ว
อันหลินกับสวีเสี่ยวหลานเห็นหวงซานซานออกอาการหลงผู้ชาย ต่างก็แปลกใจเป็นอย่างยิ่ง
ไม่ง่ายเลยกว่าหวงซานซานจะสร้างภาพลักษณ์พี่สาวผู้สุขุมมากฝีมือได้ กลับพังทลายลงเพราะรอยยิ้มพิฆาตของพี่เฉิง พังทลายไม่เป็นชิ้นดี
เถียนหลิงหลิงยืนเงียบอยู่อีกฝั่งหนึ่ง แอบใช้มือถือถ่ายภาพที่ควรค่าแก่การจดจำนี้ไว้
โลกตะลึง! หญิงแกร่งหวงซานซาน อายจนหน้าแดงเพราะรอยยิ้มของผู้ชาย!
เบื้องหลังเรื่องเหล่านี้ เป็นความจำเป็นทางด้านการงานหรือเป็นความสูญเสียทางความรู้สึก…
ดวงตาสุกใสของเถียนหลิงหลิงเป็นประกายแวววับ วาดฝันเรื่องราวต่อจากนี้ให้พวกเขาแล้ว
เธอดีใจมาก มีไพ่ตายไว้ต่อรองกับพี่ซานซานเพิ่มอีกแล้ว!
…
พวกอันหลินกลับมาที่โรงแรมเพื่อพักผ่อน
อันหลินนั่งลงบนเก้าอี้ หยิบใบสั่งซื้อสินค้าใบสุดท้ายออกมา
ใบสั่งซื้อนี้ยากที่สุด เขาจึงเก็บมันไว้เป็นลำดับสุดท้าย
เนื้อหาในใบสั่งซื้อไม่เยอะ มีแค่สามประการ
หนึ่ง รวบรวมรูปถ่ายในชีวิตประจำวันของนักพรตหญิงรูปงามในแดนมนุษย์ห้าสิบ
