วอายข้าเข้าใจ อันที่จริงต้นแบบที่ว่านี้ เป็นบุรุษก็ได้เหมือนกัน!”
ทุกคนได้ฟังก็สะดุ้งโหยง จ้องเสี่ยวหงอึ้งๆ
เสี่ยวหงพูดต่อว่า “อืม ที่จริงแค่สวมชุดผู้หญิงมายืนตรงหน้าข้า ข้าสามารถเปลี่ยนเพศได้ในจิตนาการ ก็แค่ผิวขาวนิด เอวคอดหน่อยไม่ใช่หรือ ของกล้วยๆ!”
มันพูดไม่ผิด แต่นักพรตชายต่างก็รู้สึกขนลุกขนพอง
“ข้าขอปฏิเสธ!” เซวียนหยวนเฉิงพูดออกมาทันที
“คนแก่อย่างฉันไม่ขอเอี่ยวดีกว่า จะทำให้ราชาปีศาจอำมหิตตกใจได้” นักพรตทั่นอวิ๋นลูบเครา พูดอย่างเชื่องช้า
“ฉันอ้วนฉุแบบนี้ อย่าเพิ่มความยากในการจินตนาการให้ภูตพฤกษาเลย!” ผู้พิทักษ์โบกมือเป็นพัลวัน
…
นักพรตชายก็ปฏิเสธเงื่อนไขนี้อย่างหนักแน่นเช่นกันด้วยประการฉะนี้
อันหลินรู้สึกผิดหวัง ท่าทางวิธีนี้จะไม่ได้ผล
แต่ว่า ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด จู่ๆ เขาก็พบว่าสายตาของทุกคนพากันจับจ้องมาที่เขา
“ทุก…ทุกคนมองฉันทำไม” อันหลินเสียวสันหลังวาบ
เขามองเห็นความประกายอันเร่าร้อนจากดวงตานับสิบกว่าคู่!
“สหายอันหลิน ฉันคิดว่านายหล่อมากทีเดียว!” ผู้พิทักษ์กล่าว
“นักพรตจอมปลอมแต่งหญิงต้องสวยมากแน่ๆ!” เถียนหลิงหลิงก็ไม่อ้อมค้อม ดวงตากลมโตเปี่ยมด้วยความหวัง
อันหลินตกใจ “ทุกคนเป็นอะไรน่ะ! ฉันก็ขอปฏิเสธเหมือนกัน!”
“แต่ว่า…สหายอันหลิน เจ้าเป็นหัวหน้านะ” เซวียนหยวนเฉิงพูดเสียงนุ่ม
“นั่นสิ สหายอันหลิน นายเป็นกัปตันของพวกเราทุกคนนะ!” ผู้พิทักษ์พูดเสริม
“ในเมื่อเป็นกัปตัน ก็ควรจะแบก
