ยวหลานก็เป็นห่วงอาการของอันหลินมากเช่นกัน จึงพยักหน้าตอบตกลงโดยที่ไม่ลังเลเลยสักนิด
กระบี่คมพาเซวียนหยวนเฉิงกับสวีเสี่ยวหลาน พุ่งขึ้นฟ้าอีกครั้ง กลายเป็นลำแสงเหาะไปยังศูนย์รักษา
…
ในป่าพันยอด ขอบเขตของเขตแดนหดเหลือเพียงรัศมีสิบลี้แล้ว
เหล่าผู้แข็งแกร่งติดอันดับเซียนเริ่มต่อสู้ครั้งสุดท้าย นักเรียนกายแห่งมรรคแพ้ให้ผู้แข็งแกร่งระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณอย่างรวดเร็ว
นักเรียนระดับกายแห่งมรรคตกรบกันเป็นทิวแถว กระทั่งสุดท้าย ที่นี่ก็กลายเป็นสมรภูมิรบของนักพรตหล่อเลี้ยงวิญญาณไปแล้วอย่างสิ้นเชิง
ในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายนี้ คู่ที่น่าติดตามที่สุดคือหลิวเชียนฮ่วนกับหยางเฉิงอู่
พลังชีวิตของหลิวเชียนฮ่วนมีมหาศาล วิชาเซียนพิลึกพิสดารมีนับไม่ถ้วน จึงเอาชนะผู้แข็งแกร่งหล่อเลี้ยงวิญญาณติดต่อกันหลายคน
หยางเฉิงอู่มีวิชากระบี่ไร้เทียมทาน ไม่มีใครกล้าประจันหน้า เขายิ่งรบก็ยิ่งฮึกเหิม สั่งสมพลังจนถึงขีดสูงสุดแล้ว
ขณะที่เขาคิดว่าจะได้รบครั้งสุดท้ายกับหลิวเชียนฮ่วนแล้ว ก็มีคู่ต่อสู้ที่ไม่คาดคิดโผล่มา
นางก็คือซูเฉี่ยนอวิ๋นผู้ที่เก็บตัวมาตลอดในบรรดานักเรียนใหม่
เมื่อหยางเฉิงอู่เห็นนาง ก็ตกตะลึงกับรูปโฉมของนาง คิดในใจว่าสมกับเป็นเทพีอันดับหนึ่งของสำนัก แทบจะเทียบเท่าท่านที่อยู่บนวังจันทราแล้ว
นักพรตทั่วไปเมื่อเห็นซูเฉี่ยนอวิ๋น อาจจะไม่มีสมาธิ แต่ไม่ใช่หยางเฉิงอู่
เขาภักดีกับกระบี่ของเขาเท่านั้น สิ่งที่นอกเหนือจากก