ระบี่ เขาไม่สนใจเท่าใดนัก
นักพรตระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลายเจอกับนักพรตระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นต้น ศึกนี้ไม่มีหวังแล้ว!
หยางเฉิงอู่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เริ่มต่อสู้กับซูเฉี่ยนอวิ๋นแล้ว
จากนั้นก็ถูกฟันแขนข้างหนึ่งขาด…
“อ๊าก!”
หยางเฉิงอู่กุมแขนอย่างเจ็บปวด พูดด้วยความพรั่นพรึงว่า “เจ้าใช้อาวุธอะไรกันแน่!”
กงจักรสีน้ำเงินกึ่งโปร่งแสง กำลังหมุนรอบซูเฉี่ยนอวิ๋นอย่างรวดเร็ว แลดูวิเศษยิ่งนัก
“กงจักรแสงจันทร์ อาวุธเซียน” ซูเฉี่ยนอวิ๋นเอ่ยเสียงเรียบ
หยางเฉิงอู่เบิกตากว้าง บัดซบ อาวุธเซียนงั้นหรือ
ในแคว้นจิ่วโจว อาวุธเซียนเป็นของประจำสำนักของสำนักขั้นสูง ในมือของหญิงสาวคนนี้ก็มีด้วยงั้นหรือ!
หยางเฉิงอู่เสียท่าให้กับกงจักรแสงจันทร์ เขาคิดไม่ถึงเลยว่าวงโคจรของกงจักรแสงจันทร์จะพิลึกเช่นนี้ ยามเคลื่อนไหวราวกับทะลุข้ามมิติ พุ่งมาประชิดเขา ตัดแขนของเขาขาดในพริบตา
…
ซูเฉี่ยนอวิ๋นรู้ว่า อาวุธเซียนเมื่ออยู่ในมือของเซียนสวรรค์ระดับหวนสู่ความว่างเปล่า จึงจะปล่อยอานุภาพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดได้
เมื่ออยู่ในมือของนาง ปล่อยพลังออกมาได้แค่บางส่วนเท่านั้น เรียกได้ว่าเป็นการสิ้นเปลืองอย่างยิ่ง
แต่นางไม่มีทางเลือก เพราะพี่ฉางเอ๋อรักนาง จะยัดกงจักรแสงจันทร์ใส่มือนางให้ได้!
หากว่าหยางเฉิงอู่รู้สาเหตุที่นางได้อาวุธชิ้นนี้มา จะกระอักเลือดหรือไม่…
หยางเฉิงอู่เสียท่าเพราะประมาท ไม่นานก็สงบสติอารมณ์ จู่โจมซูเฉี่ยนอวิ๋
