คลื่นทะเลคลั่ง
เขาจำต้องต่อสู้ เพื่อสร้างความฮึกเหิมของตัวเองใหม่อีกครั้ง!
ตอนแรกอันหลินตัดสินใจว่าจะจากไป คราวนี้เยี่ยมเลย หวังเสวียนจ้านเข้ามาก็พูดพล่ามยาวเหยียด จากนั้นจะระเบิดพลังเพื่อจัดการเขา จะหนีก็หนีไม่รอดแล้ว!
“โฮ่ง! สมกับเป็นหวังเสวียนจ้านอันดับหนึ่งแห่งสำนัก หลังได้รับการกระทบกระเทือน กลับมาอยู่ในสภาพเทพสงครามของสำนักได้ไวปานนี้ อันหลิน พวกเราหนีกันดีกว่า!”
จู่ๆ ต้าไป๋ก็พูดขึ้นมา
อันหลินโมโหจนหน้ามืด พูดอย่างมีน้ำโหว่า “เมื่อกี้เจ้าจะจู่โจมไม่ใช่หรือ เพิ่งมานึกได้ว่าจะหนีตอนนี้ สายเกินไปแล้ว!”
ต้าไป๋แลบลิ้นอย่างเขินอาย
ตอนแรก มันคิดว่ามันกับหวังเสวียนจ้านอยู่ในระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณเหมือนกัน คงจะแตกต่างกันไม่มาก
แต่ยามมันได้เห็นการต่อสู้ระหว่างหวังเสวียนจ้านกับเฉินเฉิน ก็ตกใจกับพลังแห่งสายเลือดอันน่ากลัวของหวังเสวียนจ้าน ต่อมา เรื่องก็กลับตาลปัตร หวังเสวียนจ้านแพ้อย่างน่าประหลาด แถมยังสูญเสียความฮึกเหิมจนหมดสิ้น
ต้าไป๋ที่เห็นฉากนี้เข้า จึงคิดร้าย อยากลองสัมผัสความสุขที่มังกรตกต่ำถูกสุนัขรังแกสักหน่อย
แต่บังเอิญว่า…
หวังเสวียนจ้านก็มีความคิดอยากฝึกหอกของตัวเองเช่นกัน ซ้ำท่าทางดูไม่เลวเลย จะทำอย่างไรต่อดี!
“อันหลิน เอาอย่างนี้ดีกว่า ข้าเขมือบเจ้าลงท้องก่อน แบบนี้พอใจหรือยัง”
ยามคับขันต้าไป๋ก็มีจิตสำนึกเหมือนกัน เมื่อรู้ว่าเอาชนะไม่ได้ จึงตั้งใจว่าจะส่งอันหลินออกไปนอกเขตแดน
