ด้วยวิธีที่อ่อนโยนกว่า
อันหลินส่ายหน้า ถอนหายใจแผ่วเบา จากนั้นก็ไปยืนอยู่หน้าต้าไป๋ เผชิญหน้ากับหวังเสวียนจ้าน!
ดวงตาดำสนิทของต้าไป๋เบิกกว้าง ไม่รู้ว่าอันหลินทำแบบนี้หมายความว่าอย่างไร “อันหลิน หากจะสู้ก็ให้ข้าจู่โจมเถอะ เจ้าทำหน้าที่เป็นกองหนุน มายืนอยู่หน้าข้าจะมาไม้ไหน”
“เอ่อ…ข้าอยากลองท่าใหม่หน่อย หากว่าไม่ได้ผล เจ้าค่อยลุย!” อันหลินเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกัน พูดอย่างกล้าๆ กลัวๆ
ต้าไป๋ “…”
ยามนี้ ในจัตุรัสหยกขาว
เหล่านักเรียนเพิ่งตื่นจากภวังค์การต่อสู้ของเฉินเฉินกับหวังเสวียนจ้าน ก็เห็นคู่หูมนุษย์สุนัขจะเปิดศึกกับหวังเสวียนจ้าน บัดนี้จิตใจที่เพิ่งจะสงบลงเล็กน้อย เริ่มตื่นเต้นขึ้นมาอีกแล้ว
โดยเฉพาะเซวียนหยวนเฉิงกับสวีเสี่ยวหลานที่เพิ่งกลับมาถึงจัตุรัสหยกขาว ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
ขณะเดียวกัน ก็มีนักเรียนบางส่วนในจัตุรัสที่สะใจ พวกเขาเป็นนักเรียนที่ตกรอบเพราะคู่หูมนุษย์สุนัข บัดนี้ใบหน้ามีแต่ความคาดหวัง หึ อันหลิน เจ้าเก่งนักไม่ใช่หรือ คราวนี้ข้าจะดูว่าเจ้าจะมีจุดจบอนาถปานใด!
พานปู้อวี่ในฐานะที่เป็นศิษย์พี่ผู้มีคุณวุฒิ เริ่มผ่อนคลายจากสถานการณ์ที่น่าอายก่อนหน้านี้บ้างแล้ว
เขาเห็นจากบนหน้าจอผลึกหินว่า หวังเสวียนจ้านจะเปิดศึกกับคู่หูมนุษย์สุนัขแล้ว คิดว่าเป็นเวลาจะกอบกู้ชื่อเสียงกลับมาแล้ว จึงเอ่ยปากช้าๆ ว่า
“หลังหวังเสวียนจ้านสู้กับเฉินเฉิน ความฮึกเหิมอันไร้เทียมทานถูกทำลาย ไม่เป็