็นอย่างมาก แต่เขาก็ยกกระบี่ขึ้นขวางหน้าได้ทันท่วงที
ปึง!
พลังอันน่ากลัวกระจายมา ทำให้ตัวเขาลอยออกไป
แข็งแกร่งนัก! ฉินเฟิงตกตะลึง สุนัขสีขาวตัวนี้มีพลังระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณแล้วจริงๆ!
อะไรกัน ในสำนักเรามีผู้แข็งแกร่งคนไหนกลายร่างเป็นสุนัขได้งั้นหรือ
เขายังตกใจไม่หาย ก็มีพายุหมุนใบมีดลมรายล้อมอุ้งเท้าหน้าของสุนัขสีขาวตัวนั้น จะฟันร่างเขาที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ!
ตอนนี้ต้าไป๋เป็นสัตว์เทพแล้ว ทุกการกระทำสามารถก่อให้เกิดพลังแห่งฟ้าดินอันมหาศาล เพียงแค่ฟัน ใบมีดลมยาวหนึ่งจั้งนับสิบก็พุ่งผ่านอากาศไป จะฟันฉินเฟิง
ฉินเฟิงปล่อยแสงกระบี่เส้นแล้วเส้นเล่าออกมากลางอากาศ ฟันใบมีดลมจนแหลกละเอียด แต่เพราะนี่เป็นการโจมตีอย่างไม่ยั้งมือของต้าไป๋ จะขัดขวางง่ายๆ ได้อย่างไร
แม้ฉินเฟิงจะมีเพลงกระบี่ปราดเปรื่อง ฟันใบมีดลมไปแปดเส้น แต่ก็มีใบมีดลมสองเส้นเฉือนตัวเขา
เลือดสาดกระจาย ร่างกายของเขามีรอยแผลสองทางเพิ่มขึ้นมาในพริบตา
มันยังไม่จบ มีหมัดสีทองที่แฝงอานุภาพน่ากลัวพุ่งเข้ามาด้วย
“บัดซบ พวกเจ้าลงมือพร้อมกันได้อย่างไร!”
ฉินเฟิงพูดอย่างตกใจ ตอนนี้เขาอยู่ในสภาวะที่ไม่อาจป้องกันตัวได้ ทำได้เพียงใช้กระบี่ขวางอยู่ข้างหน้า
ครืน!
มีพลังงานที่ทะลักลงมาจากกำปั้นอย่างรุนแรง สะเทือนจนเขากระอักเลือดออกมา
ตอนนี้อันหลินเลื่อนสู่ระดับกายแห่งมรรคขั้นเก้าแล้ว เมื่อใช้หมัดสะเทือนขุนเขา อานุภาพของมันเรียกได้ว่า น่ากลัวว่าพลัง
