พลังสัตว์แล้ว ข้าก็จะกลายเป็นสัตว์ภูต สามารถพูดภาษาภูตได้”
อันหลินมองต้าไป๋ที่อิ่มอกอิ่มใจ ในใจก็ผ่อนคลายลง ยอมรับความจริงประการนี้
แม้จะไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุอะไรของตัวเอง ที่ทำให้ต้าไป๋บรรลุเข้าสู่ระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณ
แต่มันเปลี่ยนจากสภาพใกล้ตาย เป็นสุขกายสบายดีเช่นตอนนี้ ก็ทำให้อันหลินรู้สึกปลาบปลื้มใจมากแล้ว
จู่ๆ ต้าไป๋ก็ระเบิดพลังอำนาจอันน่าตะลึงออกมาในพริบตา
ต่อมา ร่างของมันก็ขยายอย่างรวดเร็ว สุดท้ายกลายเป็นสุนัขตัวใหญ่ขนาดหนึ่งจั้ง
“คุณพระ ต้าไป๋สำแดงเดช!” อันหลินตาลุกวาว
ตอนนี้ขนทั่วทั้งตัวของต้าไป๋เป็นสีขาวสะดุดตา ดูอ่อนนุ่มเรียบลื่นอย่างยิ่ง ดวงตาคู่นั้นสุกใส บวกกับเขี้ยวแหลมคมของมัน ให้ความรู้สึกทั้งน่าเกรงขามและน่ารักในเวลาเดียวกัน
“หึ แน่นอน” ต้าไป๋กระดิกหาง กระหยิ่มยิ้มย่อง พูดต่อว่า “เจ้าช่วยข้าไว้ไม่น้อยเลย คราวนี้ข้าจะพาเจ้าไปเชือดนักเรียนคนอื่นเอง!”
อันหลินได้ยินก็ดีใจ แต่ก็เกิดลังเลในเวลาต่อมา “เหมือนกิจกรรมนี้จะมีกติกาว่า ห้ามร่วมมือกันต่อกรศัตรู ข้ากับเจ้าเคลื่อนไหวพร้อมกัน มันผิดกฎนะ!”
“อันหลิน เจ้าควรจะไปเสริมสติปัญญาหน่อยนะ…กติกากำหนดว่า อนุญาตให้ต่อสู้เพียงลำพังเท่านั้น แต่ข้าเป็นหมานี่นา! โฮ่ง!”
ต้าไป๋แลบลิ้น
อันหลินถูกสุนัขดูถูกไอคิว ในใจไม่มีความไม่ชอบใจเลยสักนิด กลับหน้าชื่นตาบานเสียอย่างนั้น
เขามองต้าไป๋ราวกับค้นพบดินแดนผืนใหม่ พูดอย่างตื่นเต้นว่า “ต้าไ
