ตะลึงจนเริ่มพูดจาติดอ่าง
เห็นสวีเสี่ยวหลานสวมชุดกระโปรงตาข่ายสีขาว เยื้องย่างออกมา
ใต้ลำคองดงามระหงของนาง เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้ารางๆ แถบผ้าคาดสีขาวรัดจนเห็นเอวคอดกิ่ว
ชายกระโปรงพลิ้วไหวตามแรงลม นางเป็นเหมือนนางฟ้าบนสวรรค์ที่อยู่เหนือโลกีย์ เหาะเหินบนเวหา
สวีเสี่ยวหลานสวยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ตอนนี้เมื่อใส่ชุดเจ้าหญิง ก็ยิ่งงดงามเหมือนเจ้าหญิงที่ออกมาจากภาพวาด ทำให้ละสายตาไม่ได้
ทว่าตอนนี้ อันหลินตกตะลึงอย่างแท้จริง ไม่ใช่เพราะความงามของนาง แต่เพราะเครื่องแต่งกายที่มีรูปแบบแตกต่างอย่างสิ้นเชิงของนาง
ชุดเจ้าหญิงเป็นชุดที่มีแค่บนโลกแท้ๆ!
ทำไมชุดนี้ถึงได้มาโผล่ในแดนบำเพ็ญเซียน ไม่เข้ากันเอาเสียเลย!
“เป็นอะไรไป นี่เป็นชุดจากโลกบ้านเกิดเจ้าไม่ใช่หรือ ตกใจขนาดนั้นเชียว” สวีเสี่ยวหลานเห็นสีหน้าตะลึงพรึงเพริดของอันหลิน ปากก็อ้ากว้าง จนสามารถยัดแอปเปิลเข้าไปได้ทั้งลูกแล้ว จึงเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจขึ้นมาทันที
“บ้านเกิดของข้า…” อันหลินจ้องสวีเสี่ยวหลาน พร้อมกับพูดขึ้นด้วยความตกใจว่า “เจ้ารู้จักโลกด้วยหรือ!”
อันหลินคิดว่าดินแดนนี้ที่เขาข้ามมิติมา เป็นโลกที่ดำรงอยู่อย่างโดดเดี่ยวมาตลอด
ตามที่เขารู้ ผู้ที่ปกครองสรวงสวรรค์เป็นสิ่งมีชีวิตของแคว้นจิ่วโจว ไม่ควรจะมีแนวคิดเกี่ยวกับโลกจึงจะถูก
เรื่องที่เขามาจากโลก ก็ไม่เคยมีใครกล่าวถึงเช่นกัน
แต่สิ่งที่คิดไม่ถึงคือ สวีเสี่ยวหลานกลับพูดคำว่า ‘โลก’ ออกมาไ
