กมองว่าเป็นคนบ้าจริงๆ เสียแล้ว อันหลินแค่นยิ้ม
“เดี๋ยวนะ…ข้าฟังเจ้ารู้เรื่องแล้ว!”
อันหลินได้สติ ราวกับเป็นสัญชาตญาณ ภาษาประหลาดอย่างหนึ่งถูกเปล่งออกมาจากปากเขา
หญิงคนนั้นป้องปากขำน้อยๆ “นี่ ที่แท้เจ้าก็พูดภาษาคนนี่เอง ทำไมเมื่อครู่จู่ๆ เจ้าถึงร้องโฮ่งๆ ล่ะ ข้าเกือบคิดว่าเจ้าจะแปลงร่างกลายเป็นปีศาจสุนัขเสียแล้ว”
อันหลินหน้าแดงก่ำ รีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “เอ่อ สวัสดี ข้าชื่ออันหลิน เพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรก ไม่ทราบว่าที่นี่ที่ไหน”
หญิงคนนั้นได้ยินก็ประหลาดใจเล็กน้อย “เจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่ที่ไหน แล้วเจ้ามาได้ยังไง”
“อันที่จริงคือยอดฝีมือท่านหนึ่งใช้วิธีพิเศษ ส่งข้ามาถึงที่นี่โดยตรง ข้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่เลย” อันหลินชี้แจง
“อ้อ อย่างนี้นี่เอง ผืนดินผืนนี้เป็นอาณาเขตของสรวงสวรรค์” หญิงคนนั้นชี้ไปที่กลุ่มวังหลังประตูใหญ่แล้วพูดว่า “อาณาเขตในประตูก็คือเขตของสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียน ข้าคิดว่าเจ้าเป็นศิษย์ใหม่เหมือนกันเสียอีก”
“โอ้โห เจ้าบอกว่าอาณาเขตกว้างขวางปานนี้ในประตู เป็นเขตของสำนักความร่วมมือทั้งหมดเลยหรือ” อันหลินทำหน้าตกใจ
เขาทอดสายตามองไป กลุ่มสิ่งปลูกสร้างหลังประตูใหญ่ตั้งเรียงราย กินเนื้อที่กว้างใหญ่ มองไม่เห็นที่สิ้นสุด
“น่าแปลกมากหรือ จะว่าไปเจ้ามาทำอะไรที่นี่” หญิงสาวถามด้วยความสงสัย
“อันที่จริงเมื่อครู่เจ้าเดาถูกแล้ว ข้าเป็นศิษย์ใหม่ของที่นี่จริงๆ” ขณะที่พูด อันห
