ลินก็ยื่นกระดาษสีทองในมือให้หญิงคนนั้นดู
“จดหมายรับรองของผู้เที่ยงแท้[1]” หญิงสาวอุทาน
จากนั้น สายตาที่นางมองอันหลินแปรเปลี่ยนไปในพริบตา
หญิงสาวเผยรอยยิ้มน่าหลงใหล แนะนำตัวเองกับอันหลินว่า “สวัสดี ข้าชื่อสวีเสี่ยวหลาน มาจากแคว้นสือหลง ข้าก็เป็นศิษย์ใหม่ของรุ่นนี้เหมือนกัน!”
“ในเมื่อเจ้าไม่คุ้นเคยกับที่นี่ งั้นข้าพาเจ้าไปลงทะเบียนดีกว่า”
ไม่รอให้อันหลินพูด สวีเสี่ยวหลานก็เป็นฝ่ายจูงมือเขาแล้วเดินไปทางประตูสำนัก
อันหลินแปลกใจที่ได้รับเมตตาเอ็นดู ทำไมท่าทีของหญิงงามข้างหน้าคนนี้ถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้กันล่ะ
“สำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนอยู่ในความรับผิดชอบของสรวงสวรรค์ เป็นสำนักบำเพ็ญเซียนอันดับหนึ่งของแคว้นจิ่วโจว ทั้งสำนักมีพื้นที่สี่หมื่นตารางกิโลเมตร…” สวีเสี่ยวหลานเดินพลางแนะนำข้อมูลเกี่ยวกับสำนักแห่งนี้ให้อันหลิน
ใบหน้าของอันหลินแสดงความคาดหวัง สำนักหนึ่งมีพื้นที่ใหญ่กว่าเกาะมหาสมบัติ[2]ทั้งเกาะเสียอีก!
หลังเข้ามาในเขตสำนัก สิ่งที่ทำให้เขาตะลึงที่สุด ไม่ใช่ที่อยู่อาศัยของเซียนที่วิเศษพวกนั้น แต่เป็น ‘คน’ ที่พบเจอตลอดทาง
ไม่ได้มีแค่การแต่งกายของพวกเขาที่แปลกเท่านั้น แม้แต่สีผิวก็ยังหลากหลาย อันหลินถึงขั้นว่าเจอผู้ชายที่มีหนวดแมลงยาว แบกเปลือกหอยทากเดินเหินอยู่…
เมื่อเทียบกันแล้ว สวีเสี่ยวหลานที่สวมชุดนักพรตเป็นคนที่ปกติที่สุดแล้ว
วิธีเดินเหินของลูกศิษย์บางส่วนก็น่าสนใจมากเหมือนกัน บ