“คุณชาย ที่เทศกาลโคมไฟในวันก่อนนั้นท่านสามารถจัดการคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งแห่งต้าเซี่ยจนได้รับชัยชนะ ทำให้ชื่อเสียงของท่านลือเลื่องไปไกลว่าเป็นผู้กล้าอันดับหนึ่งแห่งเฟิงหมิง ด้วยเหตุนี้ท่านจึงเป็นที่หมายปองของหญิงสาวจำนวนมากมายที่กำลังหาคู่ครองอยู่ พวกนางเหล่านี้ต่างก็มาเพื่อสู่ขอท่านให้กับเหล่าบุตรีของพวกนางกันทั้งนั้น” เป่าเอ๋อตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ
“นี่เจ้ากำลังก่อปัญหาให้ข้าอยู่ แล้วมารดาอยู่ที่ใด?”
“ตอนนี้ฮูหยินพำนักอยู่ที่ด้านใน…ไอ้หยา ข้าลืมไปเลย ฮูหยินทรงกำชับไว้ว่าหากว่าท่านกลับมาแล้ว ให้รีบเข้าไปพบโดยเร็วที่สุด” เป่าเอ๋อทุบค้อนมือไปที่ศีรษะของนางอย่างแรง
“ได้ เจ้าก็รีบหาวิธีไล่พวกนางให้กลับไปได้แล้ว นี่มันตลาดสดกันหรืออย่างไร?” หลงเฉินกล่าวออกมาอย่างไร้อารมณ์
“คิกคิก ข้าไม่อาจทำตามสั่งของนายน้อยได้ เพราะฮูหยินสั่งให้ข้าคอยต้อนรับพวกนาง ฉะนั้นข้าต้องรีบกลับไปที่แถวก่อนแล้ว”
เป่าเอ๋อที่เคยเชื่อฟังเขามาโดยตลอด แต่บัดนี้กลับไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย ทันทีที่พูดจบนางก็รีบวิ่งกลับไปยังประตูใหญ่เพื่อต้อนรับขับสู้ด้วยใบหน้าที่ยิ้มระรื่น
