ด้วยเหตุที่ว่าพวกเขาทั้งสามต่างก็มีพรสวรรค์ในการหลอมโอสถอยู่ในระดับสูงโดยเฉพาะหวินฉีที่จัดว่าเป็นอันดับหนึ่ง อีกทั้งยังมีจิตใจที่เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นในการร่ำเรียน จึงกลายเป็นที่รักและเอ็นดูของผู้เป็นอาจารย์อย่างยิ่ง
แต่ทว่าในหมู่มนุษย์นั้นย่อมมีความชิงชังริษยา เว่ยชางไม่อาจทนเห็นหวินฉีทำเกินหน้าเกินตาไปได้จนบ่มเพาะความเกลียดชังเอาไว้ภายในจิตใจอย่างรุนแรงและมากขึ้นเรื่อยๆ
เว่ยชางเก็บซ่อนความชิงชังนั้นเอาไว้และไม่เคยแสดงออกมาเลย จนกระทั่งวันหนึ่งที่อาจารย์ของพวกเขาเริ่มอ่อนล้าโรยแรงจนเกือบจะถึงขีดจำกัดจึงได้เรียกหวินฉีเข้าไปพบแล้วส่งมอบแผ่นป้ายแผ่นหนึ่งให้แก่เขา
“เหอะเหอะ ความแค้นระหว่างข้ากับเว่ยชางนั้นเกิดจากแผ่นป้ายแผ่นนี้แหละ”
ปรมาจารย์หวินฉีถอนหายใจออกมา จากนั้นในมือของเขาก็มีแผ่นป้ายแผ่นหนึ่งปรากฏขึ้น จู่จู่ตลอดทั่วทั้งห้องก็เกิดความร้อนระอุขึ้นมาอย่างแรงกล้าแผ่ปกคลุมไปรอบบรรยากาศ คล้ายกับแผ่นเหล็กที่กำลังถูกหลอมอยู่ในเตาอบ
