“ผัวะ”
โต๊ะตัวหนึ่งถูกฟาดไปที่กำแพงห้องจนแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ใบหน้าของเซี่ยฉางเฟิงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น แววตาคู่นั้นช่างแสนจะดุร้าย เขากัดฟันแน่นแล้วกล่าวออกมาว่า
“หลงเฉิน! หลงเฉิน! ถ้าหากไม่ได้สับเจ้าเป็นหมื่นชิ้น อย่าเรียกข้าว่าเซี่ยฉางเฟิง!!”
งานเทศกาลโคมไฟในครั้งนี้ได้ทำให้เขาเสียหน้าไปหลายยก ยิ่งไปกว่านั้นคือการสูญเสียลูกมือคนสำคัญอย่างหว่างซานไปที่แทบจะทำให้เขาอยากจะฆ่าหลงเฉินให้ตายคามือไปเสียเดี๋ยวนั้น
ตามแผนการที่เขาได้ว่างไว้ก่อนหน้านี้ช่างแตกต่างจากความเป็นจริงอยู่หลายขุม ที่น่ากังวลใจที่สุดคือหลงเฉินยังมีชีวิตรอดปลอดภัยซึ่งผิดกันกับหว่างซาน ส่วนเว่ยชางนั้นก็ได้สูญเสียสัตว์เพลิงอันล้ำค่าไปอีก
ความผิดพลาดในครั้งนี้ช่างยิ่งใหญ่เกินจะรับไหว คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นหลงเฉินที่ได้รับชัยชนะ โทสะของเขาที่พุ่งพล่านขึ้นมาอย่างเดือดดาลจึงถูกระบายออกมาด้วยการทำลายข้าวของไปทั่ว
