หลงเฉินพลิกขวดหยกที่อยู่ในมือไปมา ภายในนั้นมีกลุ่มเปลวเพลิงเคลื่อนไหวอยู่กลุ่มหนึ่ง อีกทั้งยังแผ่ไอร้อนออกมารอบขวดจนเกิดความอบอุ่นอยู่บนฝ่ามือของเขา
สัตว์เพลิงได้ถูกยกย่องว่าสิ่งที่ล้ำค่ามาก สัตว์เพลิงหนึ่งขวดเป็นดั่งชีวิตของสัตว์มายาตัวหนึ่งที่มีระดับสองขึ้นไปเท่านั้น ผู้ที่ได้ครอบครองจำเป็นที่จะต้องเตรียมการบำรุงพลังสำหรับสัตว์เพลิงเอาไว้อีกด้วย
หลงเฉินได้ใช้สำนึกแห่งพลังเข้าตรวจสอบสัตว์เพลิงตัวนี้ ภายในขวดหยกอัดแน่นไปด้วยความพลังเพลิงดั่งเดิมเอาไว้ หากเป็นไปตามความทรงจำของหลงเฉินแล้วคงจะเป็นสัตว์เพลิงที่มาจากสัตว์มายาระดับสองขั้นสูงสุดตัวหนึ่งก็ว่าได้ ไม่แปลกใจเลยว่าเว่ยชางในตอนนั้นถึงมีท่าทีลังเลใจและทอสีหน้าปั้นยากประดุจได้สูญเสียภรรยาสุดที่รักไปอย่างไรอย่างนั้น
“ซูม”
หลงเฉินทำการไหลเวียนพลังเพลิงปราณขึ้นมาห่อหุ้มทั่วทั้งร่างกายเอาไว้ จากนั้นเขาก็เปิดขวดหยกออกอย่างช้าๆ แล้วนำสัตว์เพลิงอันบริสุทธิ์กลุ่มนั้นกลืนลงคอไปในทันที
“ตูม”
