แต่สัตว์เพลิงเป็นสิ่งที่ล้ำค่าอย่างถึงที่สุด ไม่อาจใช้เงินตราใดมาวัดค่าของมันได้ ในจักรวรรดิเฟิงหมิงคงจะมีเพียงปรมาจารย์หวินฉีเท่านั้นที่จะหลอมรวมพลังแห่งสัตว์เพลิงเอาไว้ได้
ขั้นต่อไปคือการเก็บพลังเปลวเพลิง หลงเฉินมองเข้าไปยังกลุ่มก้อนของพลังสัตว์เพลิงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาด้วยความลำบากใจอยู่ไม่น้อยทีเดียว
โดยส่วนมากแล้วหลังจากการหล่อหลอมสัตว์เพลิงของวิถีโอสถจะนำพลังเปลวเพลิงไปกักเอาไว้ภายในจุดตันเถียนเพื่อใช้ชักนำสัตว์เพลิงเข้าสู่หนทางในการฝึกยุทธ์ไปในตัวด้วย
แต่ว่าหลงเฉินไม่อาจที่ทำเช่นนั้นได้ อย่างแรกก็คือพลังลมปราณที่เขาใช้ออกมานั้นไม่ได้ออกมาจากจุดตันเถียนแต่มาจากจุดดารากักวายุ
อย่างที่สองคือวิชาที่เขาฝึกนั้นเป็นเคล็ดกายานวดารา ซึ่งเป็นวิชาที่มีความลี้ลับและแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก จนทำให้เขามีพลังฝีมือที่ก้าวกระโดด ต่อให้ทุบตีเขาจนตายก็ไม่อาจปล่อยกายานวดาราไปเพื่อที่จะก้าวเข้าสู่เส้นทางของวิถีโอสถ
“ได้การล่ะ”
