“สิ่งที่เจ้าคิดไม่ถึงยังมีอีกมากนัก ข้าไม่ได้มีเพียงแค่สองกระบวนท่านี้เท่านั้น เจ้านั้นไม่คู่ควรที่จะใช้โลหิตของพี่น้องแห่งข้ามากระตุ้นโทสะของข้าขึ้นมา จนข้าต้องบ้าบิ่นขึ้นมาเช่นนี้ คนอย่างข้านั้นหากได้คลั่งขึ้นมาแล้ว แม้แต่ตัวข้าเองก็ยังหวาดกลัวในตัวเอง” หลงเฉินกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ฮาฮาฮา วาจาใหญ่โตเสียจริง เจ้าคิดหรือว่าข้านั้นจะมีความสามารถเพียงแค่นี้ วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าเป็นเหมือนแมลงที่ถูกเหยียบอยู่ใต้ฝ่าเท้าของข้า จงเบิกตาของเจ้าดูให้ดีว่าสิ่งใดเรียกว่าพลังฝีมือที่แท้จริงกันแน่”
“ปึก”
หว่างซานตะโกนออกมาอย่างดุดัน พลันทั่วทั้งร่างก็ปะทุพลังพุ่งพล่านออกมามากกว่าเดิม ที่ประลองกับหลงเฉินไปเมื่อครู่นั้นเขาใช้พลังของขั้นก่อโลหิตระดับที่สี่เท่านั้น แต่บัดนี้กลับเริ่มพุ่งระดับพลังขึ้นสูงพรวดไปเรื่อยๆ จนน่าตกใจ
“ระดับที่ห้า”
“ระดับที่หก”
“ระดับที่เจ็ด
ปรมาจารย์หวินฉีทอแววตาเป็นกังวล เขาคิดไม่ถึงว่าหว่างซานผู้นี้จะซ่อนเร้นพลังยุทธ์เอาไว้มากมายเพียงนี้ เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นถึงยอดฝีมือขั้นก่อโลหิตตอนปลายแล้ว
