ภวังค์แห่งความคิดของหลงเฉินก่อตัวขึ้นอย่างว้าวุ่นอีกครั้ง เป็นอย่างที่เขาคาดเดาเอาไว้อย่างไม่ผิดเพี้ยนว่าหว่างซานผู้นี้จะต้องเก็บซ่อนพลังฝีมือที่แท้จริงเอาไว้
ก่อนหน้านี้ตัวเขานั้นไม่มีซึ่งความนึกคิดที่จะต่อสู้กับหว่างซาน แต่เมื่อถูกกระตุ้นด้วยโลหิตของพี่น้องจนบ้าคลั่งขึ้นมา ถ้าหากไม่รับคำท้าทายนั้น เขาเองก็คงจะต้องเกิดความคัดแย้งภายในจิตใจของตัวเองอย่างแน่นอน
ดวงตาของหลงเฉินมองไปยังฝ่ามือของหว่างซานที่กำลังจะฟาดเข้ามา พลันบนใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มอันแสนชั่วร้ายราวกับเห็นแมลงตัวหนึ่งกำลังบินเข้ามาติดกับดัก ความโกรธแค้นของเขาปะทุขึ้นมาอย่างมหาศาลเทียบเท่ากับพลังทั้งเจ็ดสายภายในจุดตันเถียนที่กำลังไหลเวียนอยู่อย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็กวาดกำปั้นออกไปข้างหนึ่ง
“ตูม”
เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นนับครั้งไม่ถ้วน หลงเฉินสัมผัสได้ถึงขุมพลังขนาดใหญ่สายหนึ่งไหลเวียนอยู่ในร่างประดุจกระทิงคลั่งฉุดกระชากไปมาอยู่ด้านใน จากนั้นร่างของเขาก็ได้ทะยานออกไปด้านหน้า
“ปึก”
