การกระทำเช่นนั้นของหลงเฉินอยู่ในสายตาของผู้คนทั่วทั้งเขตลานประลอง ความตื่นตกใจแผ่ซ่านไปทั่วอย่างไม่อาจปกปิดเอาไว้ได้อยู่แล้ว
ทันใดนั้นสีหน้าของเว่ยชางก็บังเกิดความอาฆาตแค้นขึ้นจนกลายเป็นสีเขียวคล้ำ ดวงตาคู่นั้นสาดรังสีสังหารออกมาอย่างมหาศาล เมื่อไทเฮาเห็นเช่นนั้นจึงรีบขัดขึ้นมาอย่างรีบร้อน
“ข้าขอเปิดเทศกาลโคมไฟเฟิงหมิง ณ บัดนี้”
หลังจากสิ้นเสียงของไทเฮาก็มีเสียงจากเครื่องดนตรีบรรเลงขึ้นมาอย่างไพเราะ บริเวณโดยรอบลานกว้างเริ่มปรากฏแสงสว่างจากโคมไฟขึ้น แสงสว่างนั้นทอประกายเจิดจ้าขึ้นอย่างสวยงาม
ทันใดเดียวกันนั้นเองก็มีโคมดอกไม้ขนาดใหญ่ลอยออกมาเป็นสายบริเวณด้านบนของเวทีประลอง
.
.
