หลงเฉินมีสถานะเป็นผู้หลอมโอสถสามารถคำนับหรือไม่ก็ได้ แน่นอนว่าเขาเลือกที่จะไม่ทำ ผู้คนที่อยู่รายล้อมต่างโค้งคำนับลงกับพื้น มีเพียงเขาผู้เดียวเท่านั้นที่ยังคงนั่งอยู่ จึงเป็นจุดสังเกตที่เห็นได้ชัดเจนอย่างที่สุด
“ไม่ต้องมากพิธีไป” ไทเฮาผู้นั้นกวาดสายตามองไปโดยรอบเพียงครั้งเดียว ใบหน้าของนางไม่แสดงอารมณ์ใดใดขณะที่ยกมือขึ้นมาโบกไปมา
เหล่าผู้คนที่โค้งคำนับอยู่ต่างก็ผุดตัวลุกขึ้นมา หลงเฉินมองไปยังหญิงวัยกลางคนผู้ที่กุมอำนาจของจักรวรรดิทั้งหมดเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว
ใบหน้าของนางผู้นั้นราวกับมีอายุเพียงสามสิบเจ็ดสามสิบแปดปี แต่ทว่าความเป็นจริงนั้นนางมีพระชนมายุถึงห้าสิบพรรษาแล้ว ถึงแม้นางจะไม่ใช่มารดาบังเกิดเกล้าขององค์จักรพรรดิคนปัจจุบัน แต่ก็ยังถือว่าเป็นมารดาของเหล่าองค์ชาย
โดยปกติแล้วมารดาขององค์ชายจะใช้นามเรียกแทนว่าองค์ราชินี (ฮวงโฮว皇后) แต่ว่าองค์จักรพรรดิได้เก็บตัวเงียบอยู่นานหลายปี นานจนเหล่าองค์ชายเริ่มเข้าสู่วัยที่เหมาะสม
