การยืดเยื้อเรื่องราวให้เป็นเช่นนั้นต่อไปย่อมไม่อาจแก้ไขปัญหาได้ จึงมีการประชุมครั้งใหญ่ของพระราชวังหลวงและได้รับคำตัดสินร่วมกันว่าในปีหน้าจะให้หนึ่งในเหล่าองค์ชายขึ้นครองราชย์ ด้วยเหตุนี้องค์ราชินีจึงได้ถูกเรียกว่าไทเฮาเพื่อลดทอนความรู้สึกแปลกประหลาดของชั้นวรรณะ
ไทเฮารับสั่งให้ผู้คนที่เข้ารวมเทศกาลโคมไฟอยู่ในท่าทางที่สบาย จากนั้นนางก็ค่อยๆ นั่งลงไปยังเก้าอี้ที่ตั้งอยู่ในปะรำพิธี
หลังจากนั้นองค์ชายทั้งเจ็ดก็เริ่มทยอยกันออกมาด้วยเช่นกัน พวกเขาจัดแบ่งที่นั่งที่อยู่ด้านข้างของไทเฮา นี่เป็นครั้งแรกที่หลงเฉินเห็นองค์ชายทั้งเจ็ดอยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา
หลงเฉินกวาดสายตามองไปยังใบหน้าของเหล่าองค์ชายที่กำลังนั่งประจำเก้าอี้แต่ละตัวแล้ว ไม่มีใบหน้าใดคุ้นเคยนอกจากองค์ชายเจ็ด ชายหนุ่มผู้นั้นมีท่าทีสงบเสงี่ยมขึ้นมากกว่าที่เคยเห็นในช่วงก่อน แต่ทว่าสายตาคู่นั้นกลับกำลังวอกแวกและสับสนวุ่นวายอยู่ไม่น้อยเลย
