แต่เมื่อมีฉู่เหยาสอนหมัดทลายวายุและฝ่ามือเมฆาเพลิงให้แล้ว หลงเฉินจึงคิดว่านั่นก็เพียงพอแล้ว ทั้งสองกระบวนท่านั้นถือว่าเป็นทักษะในระดับมนุษย์ขั้นสูง เกรงว่าจะพบได้เฉพาะหอทักษะยุทธ์ชั้นที่สามเท่านั้น แม้แต่ผู้คุมหอทักษะยุทธ์ผู้นั้นก็คงจะยังไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเรียนรู้ในระดับนั้นได้
ทักษะยุทธ์นั้นใช่ว่ายิ่งมีมากแล้วจะดี แต่ก็เป็นสิ่งที่ผู้ฝึกยุทธ์นั้นขาดไม่ได้เช่นกัน จำเป็นที่จะต้องมีติดตัวอยู่บ้าง
เพราะว่าทักษะยุทธ์แต่ละกระบวนท่านั้นทำให้สูญเสียพลังลมปราณอยู่ไม่น้อยเลย โดยมากแล้วผู้ฝึกยุทธ์ระดับขั้นก่อรวมมักจะใช้เพียงทักษะยุทธ์ขั้นมนุษย์ระดับล่างได้แค่ครั้งเดียว
หลังจากที่ใช้ออกไปแล้วครั้งหนึ่ง พลังลมปราณที่หลงเหลือเอาไว้ก็แทบไม่อาจเอาออกใช้เป็นครั้งที่สองได้อีก ด้วยเหตุนี้ถ้าหากไม่สยบคู่ต่อสู้ภายในกระบวนท่าเดียว ก็คงจะไม่ยอมเสียพลังปราณอันมีค่าไปในการต่อสู้อย่างแน่นอน
และยิ่งกว่านั้นทักษะยุทธ์ในระดับสูงก็จะยิ่งสิ้นเปลืองพลังลมปราณมากขึ้น ฉะนั้นทักษะยุทธ์ขั้นมนุษย์ระดับสูงจะมีไว้ให้ยอดฝีมือขั้นก่อโลหิตไว้ใช้เพียงเท่านั้น
