อาหมานนั้นช่างโง่เขลายิ่งนัก แม้แต่การไหลเวียนพลังลมปราณเข้าสู่จุดตันเถียนก็ยังทำไม่ได้ เขาไม่อาจค้นเจอจุดตันเถียนของตัวเองได้หรืออย่างไรกัน
เมื่อได้มองเห็นใบหน้าที่ผิดหวังในตัวเองของอาหมาน ก็ทำให้หลงเฉินเกิดความไม่สบายใจขึ้นมาเช่นกัน ร่างกายของอาหมานนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าจะเรียกว่ามนุษย์ หากมีพลังปราณคอยหนุนนำและเสริมพลัง อาจจะปะทุออกมาอย่างมากมายมหาศาลจนน่าหวาดกลัวเป็นแน่
ไม่เพียงแต่อาหมานเท่านั้น ขนาดหลงเฉินเองที่เก่งกาจและเชี่ยวชาญทางด้านนี้เป็นอย่างมากยังต้องพบเจอกับอุปสรรคนานาประการ เห็นกันอยู่ว่ามีภูเขาทองคำตั้งอยู่ตรงหน้า แต่กลับมีชีวิตอย่างยากลำบากมาโดยตลอด
ใช่แล้ว
ทันใดนั้นเองหลงเฉินก็เกิดประกายวับในแววตาขึ้นมา เขาใช้มือหนึ่งทาบเข้าไปที่หน้าอกตรงตำแหน่งหัวใจของอาหมาน “ข้าจะช่วยเจ้าในการระบุตำแหน่งของจุดตันเถียนเอง”
