แสงจากดวงอาทิตย์ก็ได้ส่องสว่างขึ้นมาจากทิศตะวันออก หลงเฉินเรียกหาเป่าเอ๋อเพื่อถามเรื่องรายมากมายที่เกิดขึ้นในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ก็ได้ทราบว่าทุกอย่างเป็นไปอย่างปกติสุขอยู่ทางด้านของอาหมานนั้นก็กินอิ่มหนำสำราญและไม่ได้ก่อปัญหาใดใด
จากนั้นหลงเฉินก็ได้ครุ่นคิดบางอย่างอยู่สักพักหนึ่งก่อนที่จะเปลี่ยนอาภรณ์ชุดใหม่ บัดนี้เขาได้ทำการตระเตรียมความพร้อมเพื่อที่จะไปยังชุมนุมผู้หลอมโอสถ มุ่งหมายที่จะไปขอความช่วยเหลือจากปรมาจารย์หวินฉีเสียหน่อย
ทว่าภายในใจของหลงเฉินก็เกิดความกังวลขึ้นมาอยู่ไม่น้อยทีเดียว โดยส่วนมากแล้วผู้หลอมโอสถต่างก็มุ่งเน้นไปที่การฝึกพลังปราณมากกว่าการฝึกทักษะยุทธ์ แต่การที่จะกระจ่างแจ้งในเรื่องนี้ทั้งหมดก็ยังคงเป็นความหวังที่จะเดินทางในสายโอสถได้ไกลมากยิ่งขึ้น
ผู้หลอมโอสถนั้นต่างก็เหย่อหยิ่งทระนงตนเป็นอย่างมากอยู่เกือบทุกคนจึงมักจะไม่เห็นถึงความสำคัญของการฝึกยุทธ์เสียเท่าใดนัก แม้ปรมาจารย์หวินฉีจะได้ตักเตือนถึงความข้อนี้ต่อหลงเฉินมาก่อนก็ตาม
