แต่ทว่าหลงเฉินกลับคิดผิดไป เคล็ดกายานวดาราถือเป็นสิ่งที่น่ากลัวเกินกว่าที่เขาคาดเดาได้ สิ่งนี้คือการคงอยู่แต่เดิมของจุดตันเถียนของเขา ไม่เช่นนั้นร่างของเขาก็คงป่นปี้เป็นเถ้าถ่านไปตั้งแต่แรกแล้ว
หลงเฉินยังไม่อาจเข้าใจได้อย่างลึกซึ้งว่ากลุ่มพลังทั้งสามสายที่จุดตันเถียนนั้นจะมีความสัมพันธ์อย่างไร
“หรือข้าจะฟื้นฟูจุดตันเถียนขึ้นมาได้ใหม่อย่างนั้นหรือ”
หลงเฉินลองทดสอบพลังอันมหาศาลที่อยู่ภายใน เขาไหลเวียนพลังสู่มือเท้าทั้งสี่อย่างช้าๆ ทว่ากลับไม่มีความติดขัดในการใช้แต่อย่างใด เขาแทบจะสามารถใช้พลังทั้งหมดออกมาได้อย่างเต็มที่เลยก็ว่าได้
ที่ใต้ฝ่าเท้าเกิดความเคลื่อนไหวขึ้นวูบหนึ่ง พลังอันมหาศาลของดารากักวายุก็ไม่ได้ยุ่งยากหรืออยู่ในสภาพอ่อนแอแต่อย่างใด หลงเฉินก็ยิ่งเกิดความว้าวุ่นอยู่ภายในห้วงความคิด นี่มันหมายความว่าอย่างไรกันที่มีจุดกักเก็บพลังปราณเพิ่มขึ้นมาหนึ่งจุด?
เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลงเฉินก็ได้เวียนพลังอันมหาศาลจากดารากักวายุเข้าสู่จุดตันเถียน
“ซู่”
