วินาทีนั้นหลงเฉินก็สัมผัสได้ถึงสิ่งที่เป็นเหมือนภูเขาเพลิงปะทุภายในร่างกาย พลังอันมากมายมหาศาลเกิดการไหลทะลักไปทั่วทั้งร่างจนกระทั่งหลงเฉินกระอักโลหิตออกมาอึกหนึ่ง
หลงเฉินล้มลงกับพื้นอย่างรุนแรง ร่างกายไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะทรงตัว ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างตื่นตระหนก เนื้อเยื่อภายในร่างกายของเขาได้กระเพื่อมขึ้นอย่างดุเดือด
ระหว่างนั้นเขารีบนำโอสถรักษาอาการบาดเจ็บออกมาเม็ดหนึ่งแล้วกลืนลงไป หลังจากที่ฤทธิ์โอสถได้ไหลเวียนไปทั่วทั้งร่างกายแล้วก็ทำให้ใบหน้าที่เคยซีดเผือดเริ่มปรากฏจุดแดงแต่งแต้มขึ้นมาบ้าง
“ผู้ใดบอกกับข้าได้บ้างว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
หลงเฉินเกิดความเกรี้ยวกราดขึ้นมาอยู่ไม่น้อย เมื่อครู่เขาเกือบจะทำให้ตนเองต้องสิ้นชีพไปเสียแล้ว หากว่าตกใจจนตายขึ้นมาจริง ที่ทำมาทั้งหมดก็สูญเปล่าน่ะสิ
แต่จะคิดอย่างไรก็ไม่อาจหาคำตอบได้ ภายใต้ความนึกคิดของเขามีแต่เพียงวิธีในการฝึกยุทธ์เคล็ดกายานวดารา แต่ว่าสิ่งอื่นนั้นกลับไม่ได้มีอยู่ในห้วงความคิดของเขามาก่อนเลย
ไร้ซึ่งลำดับขั้น ไร้ซึ่งตัวแปร ไร้ซึ่งวิธีการและหลักการ เคล็ดกายานวดารานี้ไร้ซึ่งคุณลักษณะทั้งสามสิ่งนี้อย่างชัดเจน
