หลงเฉินเกิดอารมณ์ขบขันปนข่มขืนอย่างไม่อาจแยกแยะได้ เขาที่ไร้ซึ่งรากลมปราณ กระดูกปราณ และโลหิตปราณ ทั้งสามสิ่งนี้ได้ถูกช่วงชิงไปแต่มันช่างเป็นสิ่งที่มีความสำคัญต่อเคล็ดกายานวดาราอย่างถึงที่สุด
ความสังสัยที่พรั่งพรูออกมาไม่หยุดหย่อนเหล่านี้หากไม่ทำความเข้าใจให้ถ่องแท้ อาจทำให้หลงเฉินกินไม่ได้นอนไม่หลับเป็นแน่ เขาจึงได้แต่กัดฟันไปมาพลันก็ไหลเวียนดารากักวายุต่อไป
แต่ว่าผลที่เกิดขึ้นในครั้งนี้กลับไม่ได้เป็นอย่างที่เขาเข้าใจเหมือนครั้งก่อน เขาหมุนเวียนพลังไปมาอย่างระมัดระวังอยู่รอบหนึ่งจนดารากักวายุเกิดพลังอันมหาศาลขึ้น
“ตูม”
ในช่วงเวลาที่ได้ไหลเวียนพลังเข้าสู่จุดตันเถียนนั้น หลงเฉินก็ตกใจขึ้นมาอีกครั้งเมื่อพลังทั้งสามสายนี้ได้แปรเปลี่ยนขนาดจนใหญ่ขึ้นกว่าเดิมนับสิบเท่าภายในพริบตา
เดิมทีพลังไหลเวียนนั้นเป็นไปอย่างช้าๆ แต่ว่าหลังจากที่ได้เพิ่มพูนพลังของดารากักวายุทั้งสามสายนั้นแล้วก็ได้มหาศาลประดุจการหมุนวนของคลื่นวายุอย่างไรอย่างนั้น
ในระหว่างการหมุนเวียนอย่างบ้าคลั่งของพลังทั้งสามสายนี้ก็บังเกิดเป็นพลังมากมายมหาศาลอย่างไร้ซึ่งขีดจำกัดแทรกซึมเข้าสู่เส้นเอ็นของแขนและขาทั้งสี่
“ฮูว”
