ซือเฟิงขึ้นชื่อว่ามีรูปร่างที่บึกบึนใหญ่โตในจักรวรรดิ แต่เมื่อเทียบกับอาหมานแล้วเขากลับกลายเป็นเหมือนเด็กน้อยตัวเล็กผู้หนึ่งไปเลย
“จะแนะนำให้พวกเจ้าได้รู้จักนะ นี่เป็นพี่น้องของข้านามว่าอาหมาน”
เมื่อพวกเขาได้ยินอย่างนั้นก็รีบกล่าวทักทายกับอาหมานทันที แต่ว่าอาหมานทำได้เพียงแค่ยิ้มกลับมาและพยักหน้าหงึกหงักอย่างโง่งมเท่านั้น
จากนั้นพวกเขาก็พากันนั่งลงที่โต๊ะใหญ่ ซือเฟิงใช้มือทั้งสองยกจอกขึ้นแล้วกล่าว “อาหลง ไม่ต้องกล่าวให้มากความ ข้า…ซือเฟิง ขอคารวะก่อนหนึ่งจอก”
ความรู้สึกขอบคุณที่มีต่อหลงเฉินของซือเฟิงยังคงถูกจดจำเอาไว้ไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ เดิมที่เขาอาจจะใช้เวลานานหลายปีที่จะเพิ่มพลังสู่ขั้นก่อโลหิตได้ แต่ในขณะนี้สามารถที่จะทำได้สำเร็จก่อน ที่คิดไว้เสียมากมาย ซึ่งหลงเฉินมีส่วนช่วยเหลือเป็นอย่างมากที่ทำให้เขาเข้าใกล้ขอบเขตที่สูงยิ่งขึ้นไปได้อีก
“พวกเราก็ขอคารวะพี่หลงหนึ่งชาม”
