“มารดา โอสถขวดนี้จะทิ้งไว้กับท่านที่นี่ ข้าจะปรุงโอสถอีกหลายอย่างมาให้ท่านอีก เพื่อที่จะรักษาร่างกายของท่าน ข้าขอรับรองว่าไม่พ้นหนึ่งเดือนนี้ผู้อื่นจะไม่เชื่อว่าท่านเป็นมารดาของข้าอย่างแน่นอน อาจคิดว่าท่านเป็นพี่สาวของข้าเสียด้วยซ้ำ” หลงเฉินใช้มือคู่ใหญ่บีบนวดที่ไหล่ของมารดาพร้อมกับหัวเราะร่าออกมาอย่างหยุดไม่ได้
“เจ้าตัวร้าย ปากหวานให้มันน้อยหน่อยเถิด แม้วันนี้ข้าจะเห็นว่าเจ้าได้เติบใหญ่ขึ้นแล้วก็จริง แต่ว่าข้าขอบอกกับเจ้าไว้ก่อนว่าเรายังต้องคุยกันอีกเยอะ
ม่งฉี…ลูกสะใภ้คนนี้ของข้า จงอย่าได้ปล่อยไปนะ ข้าไม่สนว่าจะต้องใช้วิธีเช่นไร ขอเพียงตามนางกลับมาให้ได้ก็เพียงพอแล้ว” ถึงแม้จะยังดีใจกับความอ่อนเยาว์ของใบหน้า แต่ฮูหยินหลงก็ยังคงนึกเสียดายเรื่องนี้อยู่ไม่น้อยเช่นกัน
ในช่วงเวลาก่อนหน้านี้ที่หลงเฉินได้เอ่ยถึงการถอนหมั้นกับม่งฉี นางก็พอที่จะคาดเดาความเป็นมาของเรื่องราวทั้งหมดได้บ้าง ม่งฉีเป็นหญิงสาวแสนงดงามที่เปรียบเสมือนเทพเซียนบนสรวงสวรรค์ อย่างไรเสียก็ไม่มีทางใดที่ชายหนุ่มจะไม่เกิดความหลงใหล
