ด้านหน้าจวนขุนนางเจิ้งหยวนมีทหารหลายร้อยนายปิดล้อมทุกด้าน แม้กระทั่งเส้นทางน้ำก็ยังถูกปิดกั้น ชายวัยกลางคนสวมชุดเกราะสีเงินกำลังนั่งอยู่บนอานม้าแสดงสีหน้าเหยียดหยามเหลือบลงมองไปทางฮูหยินหลง
ฮูหยินหลงที่มีใบหน้าขาวซีดกำลังสนทนาอะไรบางอย่างกับชายผู้นั้น ด้านหลังของฮูหยินหลงมีเป่าเอ๋อและเหล่าข้ารับใช้ที่กำลังจ้องมองไปยังชายผู้นั้นเป็นตาเดียว
ในช่วงเวลาที่หลงเฉินปรากฏตัวขึ้น ชายวัยกลางคนผู้นั้นก็ตะโกนเสียงดังลั่น “หลงเฉิน เจ้ากระทำการอุกอาจยิ่งนัก ทำร้ายบุตรขุนนางโจวเย้าหยางจนได้รับบาดเจ็บสาหัส ข้าจึงมาเพื่อจับกุมเจ้า ยังไม่รีบมามอบตอบอย่างนั้นหรือ?”
“เช้ง”
ดาบยาวนับร้อยเล่มถูกชักออกมาอย่างพร้อมเพรียงจนเกิดเสียงเสียดสีกับฝักดาบดังสนั่นกึกก้องไปทั่วบริเวณ บรรยากาศปกคลุมไปด้วยความเย็นยะเยือก แรงกดดันมหาศาลจนผู้คนทั้งหลายไม่อาจที่หายใจได้สะดวกอีกต่อไป
